przypadków nie ma

2012-02-08T14:53:00.002+01:00

polecam (Grażynka!!)
wywiad

2012-02-08T09:54:00.004+01:00

Tydzień temu w mroźną noc z soboty na niedzielę odbyła się w Berlinie noc muzeów. Mróz był wielki, więc zastanawialiśmy się czy w ogóle wychylić nos na dwór. Jednak ostatecznie poszliśmy. Plan był ambitny: 21 muzeów od 18:00-2:00. Ostatecznie osiągnęliśmy rezultat 10 muzeów w 7 godzin, wliczając czas przemieszczania się pomiędzy nimi. Czas jaki poświęcaliśmy na zwiedzanie ekspozycji zależał oczywiście od tego jak bardzo była ona interesującą. Przykładowo Muzeum Gugenheima przeszliśmy w 5 minut tzn. weszliśmy, zobaczyliśmy jakąś babę wyświetlaną na ścianie i gadającą w różnych językach i wyszliśmy. Sztuka była za wysoka. Najbardziej interesujące była wystawa w szpitalu Charite. Oprócz starych i bardzo starych narzędzi chirurgicznych były także preparaty w formalinie m.in patologia organów ludzkich, narośle na narządach: płucach, kościach, skórze etc. i najbardziej szokujące patologia płodów ludzkich.
Kolejna noc muzeów w lipcu.
bilet 10€ ulgowy, 15€ normalny w tym jest także bilet na komunikację publiczną BVG.

2012-01-18T23:45:00.005+01:00

W zimie należy się zdrowo odżywiać:

dzisiejsze sushi z avokado, łososiem, ogórkiem, marchewką:)

Powyższe warzywa oraz owoce całkowicie za darmo.

Chyba ktoś będzie musiał "zwalczyć" nadmiary cukinii!

2012-01-17T16:51:00.001+01:00

nowy teledysk

Purge my soul

2011-12-22T10:45:00.002+01:00

Podczas pasterki w noc wigilijną usłyszałam jedną z najbardziej poruszających homilii. Nikt nikogo nie namawiał, może grał na uczuciach, ale nie było to w żaden sposób "odklepane". Zostało powiedziane chyba najważniejsze, że Bóg daje człowiekowi wolną wolę. Wydaje mi się, że to jest w mojej religii najcudowniejsze. Najcudowniejsze jest życie jako układanka puzzli. Wszystko pasuje do siebie, wszystkich ludzi których się spotkało, wszystkie wydarzenia, wszystkie występki. Jednak nadal to "wszystko" do siebie pasuje. Wszystko jest po coś.
Kolejna sprawa; Jeśli przypominamy sobie narodziny Jezusa (były one prawdopodobnie na przełomie marca i kwietnia) jako osoby historycznej to fakt, że narodził się w stajni, nie był żadnym przywilejem. Nawiedzili o pasterze, czyli osoby, które tak jak celnicy i cudzołożnicy nie mogli wchodzić do świątyni. Rodzić się w stajni przy śmierdzących krowach, owcach i ośle? To do mnie utwierdza, że narodziny Jezusa nie były na tamten czas bogate. Przecież jako Syn Boga, Bóg mógł mu załatwić dom gdzie przyszedłby na świat?
Podobno Żydzi, jako naród wybrany nie mogli być spisywani w spisie powszechnym. Zrobił to kiedyś król Dawid i spotkała go kara. Wtedy zrobił to Herod.
Znów wszystko układa się w całość.
Trzej Królowie to bajka, choć dla dzieci w Hiszpanii to ważna sprawa, wtedy dostają spore prezenty:)

2011-12-20T23:54:00.001+01:00

Jala Neti, czyli jak płuczemy nosy ;)

2011-12-05T18:42:00.003+01:00

Pare tygodni temu znów zrobiło mi się czerwone oko, więc za radą brata, który miał duże problemy z zatokami, uszami i bólem głowy, spróbowałam dziś tej indyjskiej techniki. Mój brat przeszedł na poziom Sutra Neti, czyli przeciąganie sznureczka przez dziurki u nosa a gardłem.
Podobno w Indiach ta technika oczyszczania funkcjonuje tak, jak codzienne mycie zębów.

Wczoraj zaplanowałam, że pojadę dziś po syrop odkrztuśny do apteki w Słubicach. R. przywiózł miód i zaaplikował mi go z ciepłą wodą, czytając w necie ;) jaki miód jest dobry. Dziś kaszel się zmniejszył. Poczytałam jeszcze chwilę o miodzie, że to nie ściema, że udowodniono medycznie etc. Z 1/3 cytryny wycisnęłam sok, zmieszałam z dwoma łyżeczkami miodu i wypiłam. Przestałam prawie kaszleć! :) Jest jeszcze sposób: poszatkowanie imbiru i gotowanie go w niewielkiej ilości wody. Też spróbuję.
Miód i cytryna na kaszel suchy i mokry:)

Pare linków

jak Alternatywy 4, ale w Szczebrzeczynie

2011-12-03T23:03:00.007+01:00

Wspaniale jest mieszkać bez obcych osób krążących po mieszkaniu. Jest wtedy przyzwolenie, użyję tu kultowego zwrotu p. Barbary< na "syf, kiłę i mogiłę", ale własną!
Daleko do czyściocha, chyba, że stopień estetyki spada poniżej osobistej normy, można się odprężyć przy 30-letnim odkurzaczem, który wymaga specjalnej troski.
Można też usiąść w kuchni z brudną szklanką yerby, żółtym termosem i gapić się bezczelnie w okna sąsiadów.
W odróżnieniu do ostatniego miejsca. Teraz wiemy, że nasi sąsiedzi żyją. Oprócz innych sąsiadów, opisze tych z najbliższego otoczenia.
Na dole mieszka pan Metal, który w ciszy odpręża się przy swojej "satanistycznej" muzyce. Lubi pić z kolegą (?) przed wyjściem "na miasto" w piątkową noc. (widzisz Alina, nie tylko Polacy tak mają!) W jednoznaczny sposób, basami informuje nas o nadchodzącej ciszy nocnej. Jest osobnikiem spokojnym i prawdopodobnie niegroźnym, przez nas systematycznie zalewanym;)
Powyżej mieszkają istoty, które nocą wykazują największą aktywność ruchową. Podejrzewamy ich o posiadanie tylko jednego mebla, który przesuwają ciągle po mieszkaniu. Czasem odbywają nocne maratony.
W naszej klatce, na parterze R. widział wychodzącego naukowca w kitlu, a może to tutejszy street fashion?
Na przeciw naszych okien mieszka facet. Widziano również dwóch facetów, pijących wspólnie kawę...
Piętro niżej dwie kobiety. Początkowo rozpoznano tam kobietę i mężczyznę, ale znając tutejsze realia estetyczne, można się pomylić. W rzeczywistości mieszkają dwie kobiety. Nie można nic stwierdzić, czy są homo czy nie homo, "przechodzą obok siebie, przecież normalnie...". W pokoju mają dużo książek (ciekawe jakich? ;> ) ba pełne półki z książkami! Czasem jedzą sobie kolację przy świecach, czasem jedna pije (tanie- przypuszczenia;) wino.
Jest jeszcze jeden typ w kamienicy. Jego lokalizacji nie umiemy określić. Z jego lokalu wydzielają się głośne, niskie basy. Ani to metal, ani techno, jakby ktoś testował sprzęt muzyczny. Tylko czemu cały czas?
Na szczęście nikt nie przestrzega ciszy nocnej w soboty wieczór:)

Przez ostatnie dwa miesiące remontowali nam klatkę schodową. Strasznie się opieprzali, zresztą tak jak opieprzają się przy budowie kamienicy obok.
Pamiętam jak w domu, pewnej słonecznej soboty około 7 rano, weszła ekipa na moją klatkę schodową i dwie klatki obok. Jeden szlifował pod drugim. Około godz. 17-18 wszystko było pozamiatane. Wyszlifowali ładnie, mimo że ekspresem. Tutaj, tu poskrobie, tam wyszlifuje, pójdzie na dół, znów wróci i wyszlifuje itd. Za dobrze mają.
Jakieś 1,5 miesiąca temu wycięli kasztanowca na środku podwórza, tego samego dnia rozpoczęły się protesty ekologiczne ;]

zdjęcia później

Dziś odniosłam osobisty sukces informatyczny. Z mojego komputera został wyrzucony niemiecko-turecki plik wirusowy o nazwie Muhamed. Przed oczyma pojawiała mi się wizja utraty wszystkich najważniejszych plików. Płacz, nędza i zgrzytanie zębów. Jednak komputer działa. Głupi wiruch chciał zniszczyć mój biedny komputerek.

Coś sobie spróbuję poczytać do poduszki :(

2011-11-30T13:22:00.001+01:00

Śnieżnej zimy mi potrzeba! Wciąż mam nadzieję.

2011-11-17T01:13:00.004+01:00

Trudno znaleźć wspólny język,gdy sprawy które miały łączyć ostatecznie drastycznie dzielą. Ludzi odgryzają się na sobie wzajemnie. Robi się bardzo nieprzyjemnie. Bardzo nieprzyjemnie. Trudno wytłumaczyć i trudno zrozumieć. Łatwo prawić sobie kazania, a trudno skupić się na własnych odczuciach i wspierać się wzajemnie ile sił w rozumie i serduchu.
Najłatwiej byłoby trzasnąć drzwiami. Tylko którymi? Uciec daleko i zasłonić uszy, oczy i usta. Zniknąć.

To mój blog i będę sobie w nim pisać co mi tylko się podoba. Przynajmniej wiem, kto mniej więcej go czyta:)
Cieszę się, że mój los kogoś jeszcze interesuje

zbożówka z goździkami

2011-11-16T00:27:00.005+01:00

Do okna zapukała jesień, mgły przyszły i zimno się zrobiło na zewnątrz.
Zrobiło się niespotykanie przytulnie. Miasto ładnieje. Wieża schowała głowę pod gęsta pierzyną. Większość założyła czapki. Niby smutniej, ale jaka radość, słuchać dźwięki, wychodzące spod zmarzniętych palców lub gorącego powietrza muzyków przygrywających na skwerach.
Radość się podwaja, jak pokazuje się tę ciekawą, choć niby senną stronę miasta.
Taki mały a wszystko rozumie, taki duży i się cieszy.
Kawa zbożowa z mlekiem, cynamonem i goździkami mnie nie tylko ogrzewa.

2011-11-09T09:00:00.000+01:00

Pierwszy pochmurny dzień od wielu suchych słonecznych dni.

zmiany, bo idzie "wiosna"

2011-11-02T16:27:00.006+01:00

Czas wakacji można uznać za definitywnie zamknięty. Już nie psuje mi krwi szukanie mieszkania i nie wymusza urządzania go, choć to ostatnie należy do przyjemności, ale dużo czasu pochłania. Katuję otoczenia zupą warzywną (rosołem) z różnymi przyprawami i doszłam do mistrzostwa, ale chyba należy zmienić menu. Z lenistwa przerzucę się wkrótce na pomidorową... Ale uwaga rosół musi być jedzony, wręcz jak jest wrzący. Innych sposobów nie toleruję.
Zmienić trzeba też poziom języka, bo jest koszmarny. Do dzieła.
Dobra, zmieniłam już dużo rzeczy (mieszkanie, dzielnicę, zupę). O, jo! prawie jak na wiosnę!
Bo jesień to moja wiosna, ale ta "wiosna" jest dla mnie znacznie przyjemniejsza niż miniona wiosna! Na poprawę psychiki nie muszę jeździć na polską uczelnię, a tutejsze wykłady są stokrotnie inspirujące, coraz bardziej.

Stwierdzam, że kocham moją Europę, ale również wyślę papiery na Zieloną Kartę do USA. Chyba po to, żeby pochodzić po Kanionie Colorado (a nie cyknąć fotkę i wyjeżdżać) i na chwilę pogapić się wysokościowce w NY.
Uwielbiam Europę, bo jest mała. Tak czy siak można w niej zjeść potrawy z różnych stron świata (lubię jeść w knajpkach np.indyjskich, bo mam pewność, że a)pracownicy mają godziwe zarobki b) nie dostanę rozstroju żołądka (prawie))
Mogę dojechać w 3,5h do domku pociągiem (ha! 7,5zł z Frankfurtu do domu!)
---------------------
Newsy

dziś w sklepie stwierdziłam, ze mam okropnie brzydką fryzurę (wyokrągla moją i tak okrągłą twarz). Przyszłam do domu, wzięłam taty maszynkę do włosów i... najpierw bezpiecznie na 1,5cm, a potem nie widząc zadowalających efektów ruszyłam na 7mm, a potem na 3mm :-) Mama pomogła mi w goleniu włosów za uszami. Później dała mi nożyczki do strzępienia i przeżedzania włosów. Pocięłam wystającą górną szopę. Myślę, że osiągnęłam szczyt swoich wymagań fryzjerskich. Szczyt doskonały i jestem z siebie dumna. Podobną fryzurę widziałam u aktorki z filmu Na Putu/ Jej Droga.
Za chwilę założę czepek i z pomocą mamy, zrobię jasne pasemka. Pastę nie zbyt rzadką, parę jaśniejszych piórek:)
Maszynka do włosów to świetny pomysł! Nie mogę powiedzieć, żeby krótkie włosy były nudne. Kiedy będę przyjeżdżać do domu, będę zapuszczać włosy z tyłu i przycinać na górze i golić nad uszami:)
Idę zjeść bigos:)
Myślę o paru zmianach mojego wyglądu;-)

:-))

2011-10-07T14:05:00.003+02:00

Oh tak! Przeprowadziliśmy się! Rozpakowaliśmy ostatnie kartony. Na razie goście sa traktowani na równo z właścicielami i śpią na deskach:-) Jestem zachwycona okolicą i oczywiście mieszkaniem! Mieszkanie w młodej dzielnicy, pełnej knajpek, blisko centrum to jest to!
Oczywiście nie ma róży bez kolca... ale wierzymy w uczciwość ludzi i będzie wszystko dobrze.

nareszcie!

2011-09-28T12:22:00.009+02:00

Parę najważniejszych dni już za nami. Wszystko szczęśliwie się zakończyło i mamy dach nad głową, a w październiku nawet dwa dachy, bo pod nowy wprowadzamy się już w sobotę:) Bardzo się cieszymy, bo teraz będzie o wieeele bliższej do pubów, klubów i przede wszystkim centrum. Przeprowadzamy się z cichej, rodzinnej, pełnej domów spokojnej starości dzielnicy do centrum. Do tańszego lokum!

Wczoraj odkryliśmy świetną indyjską restaurację. Na obiadku byliśmy około godziny 14, a między godzinami 13-17 dania są tańsze (dla pracowników) i z dodatkowymi sałatkami, zupkami i chrupkami. Wybraliśmy: owcę w mocno przyprawionym sosie, startym serem, śmietaną, migdałami i orzechami nerkowca, w kolejnej miseczce był na ostro przyprawiono kurczak ze świeżym imbirem, czosnkiem i papryką. Na początek podano zupkę Garam Shorba z indyjskim chlebkiem, na szczęście na wyrównanie smaków był talerz warzyw pomidora, ogórka, sałaty. Bardzo się objadłam, było wybitnie pyszne, duże, ale sama nie poradziłabym sobie z taką, a może i trochę mniejszą porcją. Jako, że nie jestem dżentelmenicą i uwielbiam mówić o pieniądzach, napiszę ile wydaliśmy kasy za jedzonko 11,5€ Myślę, że za taką ilość jedzenia to naprawdę korzystna cena. Zawsze to coś innego niż kebap :)

Wcześniej kupiłam całodzienny bilet, więc postanowiliśmy pojechać na lotnisko Tegel, aby dowiedzieć się o ofertach super last minute, ale po drodze weszliśmy na wystawę, gdzie były przedstawione plany rozwoju miasta, poszczególnych dzielnic, projekty i makiety nowo budowanych budynków i co najciekawsze plany zagospodarowania zamkniętego rok temu lotniska Tempelhof.
Wieczorem, już po szczęśliwym odebraniu kluczy, pojechaliśmy po farbę, spóźniliśmy się jakąś godzinę:) więc odwiedziliśmy Mc`Donald :D

-------
Dzień wcześniej odwiedziłam Poczdam. Pozałatwiałam wszystkie dokumenty na uczelni, pokserowałam notatki i przykładowe egzaminy na wykład. Chwilę pospacerowałam Nowym Ogrodzie. Nie ma tu stada turystów tj. jest w Ogrodach Sanssouci.
Fajnie przyjść tam od strony Alexandrówki, czyli wiejskiej rosyjskiej dzielnicy.

------
Weekend:
Mauer Park (niedaleko naszego mieszkanka), wylęgarnia hipsterów i "cool-ludzi", obok pchli targ (starocie, ciuchy, rękodzieło). Jeśli chodzi o hipsterów to śmieszy mnie ich styl, doskonale ujęła to Dostojna :) Osobiście wolę styl lat `20, `40 naszego wieku, zarówno pod względem filozoficznym (ten dekadentyzm!), malarskim, architektonicznym (modernizm) ale też modowym (?) Polecamy świetną komedię Alena "Północ w Paryżu".

2011-09-19T13:20:00.000+02:00

Szukamy ładnego mieszkanka cz.II (prawdopodobnie ostatnia!)

złap mnie za rękę jak zachodzące słońce

2011-09-08T11:40:00.002+02:00

siabada siabada ;)

2011-09-06T15:24:00.004+02:00

Uwielbiam opuszczać mury uczelni;-) To co chciałam to dostałam i spadam. Dodatkowo z bardzo miłym zakończeniem tego 8h pobytu we Wrocławiu!
Obiecuję poprawę i myk myk zabieram się do dzieła bez dodatkowych stresów i zmartwień w tle (które psuły mi krew podczas lipca i sierpnia) Jestem przerażająco dumna ze swojej asertywności :-)

Co z nowinek we Wrocu?
Jak zwykle pociąg się spóźnił, szłam na najbliższy przystanek 15 minut z pociągu, jak zwykle burdel przed dworcem kolejowym, jak zwykle w pierwszej chwili doznałam zmieszania, ponieważ przystanek do którego tak długo szłam okazał się zamknięty;-)
Na szczęście nie widziałam inwalidów, którzy pchają swój własny wózek inwalidzki, przez przejście dla pieszych ;-)
Szczerze nienawidzę jechać do Wroca. Kojarzy mi się tylko z uczelnią. Ale właśnie tutaj spotykam wielu, wielu znajomych, dzięki którym mogę normalnie przeżyć pobyt tutaj. Dzięki nim, naprawdę poprawia mi się nastrój! Dzięki!

Na chwilę obecną, naprawdę nie wiem co będę, gdzie będę za parę dni. Wiem, że do niedzieli nie mogę wrócić do Berlina, bo R. ma Duży klucz, a on leci do Szwajcarii (tak ta naszego kraju marzeń :-)) Teraz wiem, że wracam do domku. Żyję w przerażającej niepewności i nadziei, że będziemy mogli mieszkać w tym cudownym mieszkanku pani K. !
A jak nie tam, to pewnie gdzieś indziej :-)) Będzie dobrze !!!

Pleśniak z bananami

2011-09-01T12:55:00.003+02:00

Fotki później.

Pleśniak

5 jajek,
0,5 kg mąki,
proszek do pieczenia,
proszek waniliowy,
banany,
1 margaryna
3/4 szklanki cukru

mąkę, proszek do pieczenia,cukier waniliowy margarynę i 5 żółtek z jajek zmieszać, rozgnieść. Podzielić na dwie części. Do jednej dodać kakao, tak aby ciasto było naprawdę kakaowe;-) Później podzielić każdą z części na: 3 części (w tym jedną trochę większą).
Obrać banany, pokroić w plasterki, zmieszać z gałką muszkatołową i cynamonem.
Ubić na bardzo sztywną pianę 5 białek, pod koniec dodać cukru.
Przygotować blachę. Rozkruszyć jedną część białą i jedną część kakaową na kulki, jak na kruszonkę. Rozmieszać je;-) by było kolorowo. Na następnej warstwie rozłożyć banany, później znów kruszonkę (białą i kakaową), ubitą pianę, znów kruszonkę (kolorową).
Najlepiej, aby pierwsza warstwa kruszonki ( na spodzie ciasta) była najgrubsza.
Dobrze smakują też czerwone i czarne porzeczki, jabłka (mus jabłkowy).

piec w 200 stopniach ok. 40-50 minut.

Podziękowania dla Basi z Lublina za mikser :-)))

kajaki

2011-08-30T15:02:00.005+02:00

św. Wojciech- jezioro Chycińskie-, zalew Bledzewski- Bledzew- Stary Dworek.
wynajem kajaków + transport na dwa dni 100zł
pole namiotowe 11zł
zakupy w wiejskim sklepie w Chycinie 20zł
zapiekanka, hotdog, herbata 10zł
-------
koszt wycieczki 141zł

Plan wstępny był taki, że popłyniemy do sklepu w Chycinie, a potem wrócimy na upatrzone, dzikie miejsce przy Zalewie Bledzewskim. Po zakupach ledwo przepłynęliśmy przez całe jezioro w deszczu, dobiliśmy do brzegu, gdzie było płatne pole namiotowe na skarpie. Musiało to wyglądać do komicznie. Wlazłam na skarpę ubrana w plastikowe ponczo, ubrana jak żul, po czym podbiłam do najbliższego auta. Człowiek okazał się Niemcem, jak powiedział ile płaci za miejsce, na odchodne stwierdziłam, że pomyślimy czy będzimy się tam rozbijać. Schodzę. Robertowi tylko mówię: "wiesz co, chodź płyniemy dalej", a on:" właśnie przyszła taka fala, że trochę wody wlało się do kajaka"... To było najszybsze rozkładanie namiotu wśród uderzających piorunów, wrzucanie bagaży i siebie do namiotu.
Pod namiotem zrobiła się kałuża, ale chwilę później przestawiliśmy go o jakieś 2 metry w suche miejsce. Dobrze, bo przez całą noc padał deszcz;)

bonus :-)

Część dróg prostych, część krętych

2011-08-30T14:24:00.003+02:00

Tekst jest wspaniały:-)

Michał Bajor "taka miłość w sam raz"

Ona trwała nie długo, nie krótko
Dla miłości najlepszy to czas
Niosła tyle radości co smutku
I wszystkiego w niej było w sam raz
Tyle ile potrzeba słodyczy
Przy czym wcale nie było jej brak
Krzty goryczy, co jakby nie liczyć
Nadawało wytworny jej smak

Trochę chmur, trochę słońca
Coś z początku, coś z końca
Trochę pieprzu, ciut mięty
Część dróg prostych, część krętych
Ciut poezji, ciut prozy
Trochę plew, trochę ziarna
Taka miłość, taka miłość
W sam raz, idealna

Była taka dokładnie jak trzeba
Miała zalet tak wiele jak wad
Tyle piekła w niej było co nieba
Taka miłość w sam raz, akurat
Chyba zgodzisz się ze mną, kochana
To rzecz pewna, jak dwa razy dwa
Nasza miłość jest raczej udana
Zażywajmy więc póki się da

Trochę chmur, trochę słońca
Coś z początku, coś z końca
Trochę pieprzu, ciut mięty
Część dróg prostych, część krętych
Ciut poezji, ciut prozy
Trochę plew, trochę ziarna
Taka miłość, taka miłość
W sam raz, idealna

Choć nie zawsze nam miłość
Swe uroki odkrywa
Jednak jakby nie było
Jest po prostu prawdziwa

Trochę chmur, trochę słońca
Coś z początku, coś z końca
Trochę pieprzu, ciut mięty
Część dróg prostych, część krętych
Ciut poezji, ciut prozy
Trochę plew, trochę ziarna
Taka miłość, taka miłość
W sam raz, idealna

kajaki

2011-08-26T13:55:00.003+02:00

Uwielbiam. Doskonały duet: gorąca yerba i woda z sokiem cytrynowym i duużą ilością lodu!
Uwielbiam. Planować wyprawę.
Wyprawiamy się na kajaki w rejon Międzyrzecza. Dziś stopem do Międzyrzecza, a jutro mamy zamiar wypłynąć ze wsi św. Wojciech.

:-)
pakuję manatki i jedzonko i namiocik:)

pieczone pierogi i rogaliki drożdżowe

2011-08-22T19:40:00.004+02:00

Za pierogami przepadamy. Tym razem ja zrobiłam pieczone i dla odmiany z drożdżami i jajkiem.

Pieczone pierogi

wg. przepisu:

Ciasto:

* 1 kg mąki
* 0,5 l mleka
* 4 łyżki masła stopionego
* 2 jaja
* 2 lyzeczki cukru
* 50 g drożdży (lub 20 g suszonych)
* spora szczypta soli

Dla znajacych przepis na ciasto drożdżowe, wyrobić ciasto i zostawić do wyrośnięcia.

Dla pozostałych:

1. Podgrzać mleko do 40C i dodajemy drożdze (w przypadku świeżych trzeba je pokruszyć) , sól, 1 łyżkę mąki i cukru.

2. W misce z mąką wymieszać drożdże i pozostały cukier, jaja wyrobić. Pod koniec dodać stopione masło.

3. Pozostawić do wyrośnięcia.

Ciasto odstawiłam i zaczęłam obierać ziemniaki, cebulkę. Ziemniaki oczywiście ugotowałam a cebulę lekko podsmażyłam. Zrobiłam farsz: ziemniaki, biały ser, cebulka.

Powycinałam kółka i nałożyłam farszu, skleiłam a dodatkowo przycisnęłam końcówką widelca ich brzegi.

Pieczenie:

Wkładamy do piekarnika nagrzanego do 200C i pieczemy około 20 minut, do zarumienienia. Chłodzimy na kratkach- by dobrze odparowały.

Podawać ze śmietanką i kapusta kiszoną:))

----------------------

Rogaliki drożdżowe

Ciasto:
takie jak przy Pierogach Pieczonych

Ciasto rozwałkować na bardzo bardzo cienko. Powykrawać z ciasta trójkąty wysokości ok. 20cm, podstawa trójką ok. 5cm. Na podstawę każdego trójkącika położyć jedną łyżeczkę dżemu (najlepiej twardej marmolady, kostkę czekolady lub mały owoc- truskawkę etc.)zwinąć zaciskając boki przed wypłynięciem nadzienia. Zakręcić rogi rogala. Posmarować białkiem i posypać cukrem.Piec w temp. 200 stopni C, ok.30 minut

Ciasto do rogali to oczywiście resztki z ciasta pierogowego:)

2011-08-18T20:35:00.004+02:00

Czuję, że wakacje mi się skończyly. Po prostu mam ich dosć. Chcialabym zaczac dzialac, bo bestia ze mnie niecierpliwa.
:)

to tu to tam

2011-08-07T21:37:00.010+02:00

Zdarzyło się zbyt dużo do opisania, więc poniżej zbiór filmów/zdjęć z ostatnich tygodni.

Największy, najwspanialszy, najdłuższy pokaz,fajerwerków

i inne bardzo miłe akcenty

profesjonalne muffiny w naszym wykonaniu

Legnica-Karpacz-Śnieżka-Szklarska Poręba- Wrocław-Radków

Z Szanowną Towarzyszką Aliną M. przebiegłam rozległy teren Karkonoszy oraz odpoczęłam z nią w Górach Stołowych, a nocleg w Kotlinie Kłodzkiej był dzięki uprzejmości jej znajomych Geologów, badających zaiste interesujące skalne grzyby.
Muszę podziękować również panom i jednej pani, dzięki którym była możliwa ta autostopowo-wędrowna wyprawa
Zdjęcia dzięki uprzejmości telefonu Alinowego:)

koszty:
transportu bilety MPK Legnica i Wrocław
jedzonko i zapitka:)
nocleg na Równi pod Śnieżką: 30zł

Wyprawa w wykonaniu touristus alkoholicus :)

Karkonosze, Śnieżka x2

Początkowym celem dnia był Szczeliniec Wielki. Kiedy doszłyśmy do schroniska w Pasterce, klimat tego miejsca, wspomnienia i ogromny grzaniec rozpuściły nasze ambitne cele górskie. W środku było tak ciepło, podróżniczo i chilloutowo, że jak wspaniale podziwiało się padający deszcz za oknem. Tak jak zakochałam się w tej wiosce ("przecież w niej nic nie ma!") osiem lat temu, tak wtedy po raz kolejny uległam urokowi tego miejsca.

odkąd wyruszam w góry z butlą i palnikiem, uwielbiam zatrzymywać się przy strumieniu i wykonywać ten cały rytuał przegotowywania wody. Zanurzać kubek w lodowatej wodzie strumienia, ogrzewać ręce przy płomieniu, osłaniać ogień i oczekiwać na pierwsze większe bąbelki, a rozmowa trwa...

w niedzielę rano wyruszyłyśmy z Polanicy Zdrój. Alina pojechała tym samym stopem prosto do Legnicy, a ja wysiadłam w Kątach Wrocławskich. Potem zjadłam normalny obiad (kopytka z bigosem myśliwskim:)) w Auchan i poczekałam na L. Pogoda była potworna, deszcz i zimno. Każdy kierowca mijający nas myślał sobie: "zwariowały", ale my dzielnie trzymałyśmy wielki napis Berlin rażący w oczy jak suszarka wrzucona do wanny. Dwadzieścia minut czekania i już jechałyśmy do dzielnicy obok Steglitz w Berlinie. Pięknie.

Później z L. bawiłam się w jej osobistego niezmordowanego przewodnika (który też zwiedzał:)

lotnisko Tempelhof zamknięte rok temu i przekształcone dla ludu na odpoczynek

Zmoczone, śmierdzące trampki, ale jakie romantyczne zdjęcie!

były też największe lumpeksy, 20 km na pieszo i 35km rowerem ale jak przyjemnie!

2011-07-13T00:51:00.006+02:00

Uwaga,
postanowiłam uczyć się szwajcarskiego :)

Akcent Szwajcara mówiącego po niemiecku podoba mi się wyśmienicie, ale jak posłucha się dodatkowo prawdziwego Schwizerdütsch to rozpływam się po brzegach!

przykładowo:
ganze Welt (DE) = gänzi Wält (Szwajcarski) = cały świat

niektórych słów totalnie nie kojarzę! :)

hmm... jak okropnie tęsknię za górami, choćby tym niemieckim przedalpiem (Kochel am See)!

Dizś tuu dumm :) a jutro Ziuummm! Akcja! Ryska!

Uff cokolwiek by ta piosenka znaczyla, jest piekna brzmieniem

Jestem uzależniona od Berlina, a zwłaszcza od takiego Jednego, gdziekolwiek by się podziewał, polecę do Niego choćby na skrzydłach! O!

2011-07-09T14:24:00.000+02:00

Akcja jest !

jesteśmy cool :D

2011-07-02T01:25:00.001+02:00

bo chodzimy na wernisaże ... :P

Cudy!

2011-06-27T20:01:00.004+02:00

fasolka w gradziku:)

Francuskie niebo w gębie

Czekoladowe!!!

Ulice pachną kwiatem lipy a dziś widziałam słodziutkie króliki i ...

2011-06-26T21:35:00.002+02:00

Kiedy tu przyjeżdżam jestem najszczęśliwszą istotą na świecie.
Jedynie, kiedy on tu jest.
Uwielbiam wtedy wszystkie istoty w metrze i w kolejce, wszystkich czarny, białych, żółtych, chudych, grubych i nawet brzydkie niemieckie kobiety. Uwielbiam naszą Wieżę. Kiedy jestem sama, jest mi tragicznie smutno, tęskno, ktoś coś na mnie źle powiedział, ktoś niesprawiedliwie osądził, podjął nielogiczną, bzdurną decyzję, albo zakładam słuchawki, albo po prostu zamykam oczy i przypominam sobie nasze miasto. I tak bardzo mocno chcę tam być.

Teraz mam tyle motywacji, że wszystko musi pójść dobrze!

2011-06-18T17:24:00.000+02:00

Nie jest kolorowo. Jest hujowa walka.

pirogowo

2011-06-16T14:11:00.002+02:00

Żeby nie było, że publikuję zrobione tylko przeze mnie specjały.

W niedzielę powitały mnie pierożki. Tutejszy twaróg (czy można to nazwać twarogiem?) totalnie nie nadaje się pierogów, ale sam farsz broni się smakiem ziemniaczków i doskonałego doprawienia, ciasto smakowicie przypieczone na masełku (na MAŚLE! bez żadnych margaryn czy olejów proszę!) polane to śmietaną. Tak, śmietana podobno normalna, ale w smaku nie różni się od jogurtu. Dlatego muszę ją solić!

Z innych newsów;
Nie wykluczona podczas wakacji przeprowadzka do jednopokojowego mieszkanka:) Najlepiej z balkonem. Wreszcie nie będzie problemów i oporów (typu, "bo nie wypada") gościć CouchSurferów, znajomych i rodziny:) W zależności od mojej przyszłej znalezionej praktyki (zzz... poszukiwania po sesji) bliżej Mitte (centrum). Cena wynajęcia mieszkania są zadziwiąjąco podobne (a nawet niekiedy niż niższa!) od współdzielenia mieszkania z jeszcze kimś! Problem jest tylko w ... szafie > 2,0m
:)

All around me are familiar faces

2011-06-11T20:33:00.004+02:00

Bright and early for the daily races
Going nowhere, Going nowhere

Jaka przerażająca przepaść pomiędzy Berlinem a Wrocławiem. We wszystkim.

To niesamowite, że myśl o miastu może tak dodawać siły. Myślę o mieście, które tryska energią, kreatywnością i upartości. O mieście moich młodzieńczych pragnień. Halo, to już rzeczywistość, dzieląca mnie jedną dobą. Wystarczą tylko te cudowne rytmy (Sky and Sand), a wszystko przypomina się, wszystko (i jedynego, którego) w tym mieście kocham.

2011-06-09T12:18:00.002+02:00

Parę cytatów z dziennika-prezentu Eli, P. Coelho:

"Serce wojownika przepełnia ogromna radość, ponieważ nie obchodzi go ani zwycięstwo, ani porażka, pragnie po prostu stoczyć dobrą walkę"

"To możliwość urzeczywistniania marzeń sprawia, że życie jest takie ciekawe"

"Odkryj swoje własne światło, w przeciwnym razie przeżyjesz życie świecąc mdłym odbiciem cudzego światła"

Berlin calling

2011-06-05T03:16:00.006+02:00

"And we build up castles
in the sky and in the sand
design our own world
ain't nobody understand
I found myself alive
in the palm of your hand
as long as we are flyin'
this world ain't got no end"

Paul Kalkbrenner

Nagrania

Berlin żyje, oddycha, krzyczy. Muzyka Kalkbrennera to jedyny środek na zrozumienie tego fantastycznego miasta.

Wspaniałe 13 godzin. Na początku był wielki strach, ale impreza, gdzie są Szwajacarzy, nie staje się taka straszna.

Dziś wróciliśmy do domu o 3:22! Po koncercie pyszny kebab i jeżdżenie w tą i z powrotem po Berlinie. Chyba nie wszyscy Niemcy chodzą spać o 22:00 :) Metro po północy było pełne.

parę filmików z koncertu:) Pierwszy koncert techno w życiu. Nie liczy się muzyka, ale jakość dźwięku i efekty wizualne. Czekamy na Madonna w Berlinie!

niezły hardcore:D

2011-05-31T17:11:00.002+02:00

burzowo i bardzo relaksowo:)

a tu samolot mojej mamy:=)

2011-05-30T17:28:00.004+02:00

Jeśli robi się coraz goręcej to znaczy, że zaczyna się sesja na uczelniach. Goręcej w mózgach, przegrzane komputery, gorące dni. Niestety najprawdopodobniej nie lecimy do Oslo, bo będziemy się w tych dniach uczyć! Muszę znaleźć kolejną praktyko-pracę, pouczyć do egzaminów... Szkoda, bo host się znalazł pod Oslo w drodze z lotniska po drugiej stronie (zatoki?) Zresztą bardzo ciekawy, a pogoda też zapowiada się dobra. Nic, Norwegia nie zając, nie ucieknie!
Swoją drogą, szkolimy się w ping-pongu ;] hehe w wersji "bez podkręcania" wygrywam z R.! :)

Specjalnie dla Emi, żele-koty łapiące stopa bez zwierzęcej żelatyny :)

Agresja komputerowa

2011-05-26T15:28:00.003+02:00

tak, mam agresje komputerowa. Po trzech miesiacach stwierdzam, ze ostatnia prace na jakbym sie zdecydowala to praca przy komputerze. Bardzo doskwiera mi czynnosc zwana siedzeniem. Wyglada to tak: na praktykach przed komptem 7h, potem w mieszkanku kolejne 3-4h. Mam dosyc.
Mam plan na moja dalsza kariere, wiem jednak ze powinnismy przeprowadzc do Szwajcarii. A w Szwajcarii.... :) tez jest plan..!c

Szparagowo

2011-05-18T18:31:00.002+02:00

Szparagi zapiekane w sosie holenderskim

Ułożyć przekrojone wzdłuż szparagi na blaszcze, zalać oliwą. Piec 15 minut w 200 stopniach.
Można zalać sosem holenderskim lub mieszanką (chrzanu ze śmietaną).

Sałatka:
sos:

miód, musztarda, roztopione masło;)

Swiss-owo

2011-05-11T22:39:00.003+02:00

Opanowuje mnie Swiss-omania. Poluję na ogłoszenia hotelarskie/ gastronomiczne w górskich ośrodkach turystycznych w Wysokich Alpach, śni mi się Zermatt. Zapomniałam dodać, że interesuje mnie tylko stawka >1500€ netto na miesiąc (5 dni w tygodniu) :D

UPDATE
w sumie nie wiem, czego chce! Chyba pomysle o karierze i w te wakacje zostane jeszcze w Berlinie...

mamy pietruszkę

2011-05-02T18:25:00.003+02:00

Jak pięknie, początek miesiąca i piszę pierwszego posta na blogspocie. Wracając z praktyk, pomyślałam, że coś napiszę, ale już zapomniałam. Napiszę więc chaosowego spontana (dla wszystkich wielbicieli Chaosu).
Zmokłam dziś. Po prostu olałam prognozę pogody, lekko padający deszczyk, więc pojechałam rowerem i okropnie mnie zmoczył deszcz, ręce mi z zimna zgrabiały. Jako, że dziś gotowałam na Ziomów obiad (ŻUREK z paczki WINIARY plus cebula, ziemniaki, kiełbasa i jajka), musiałam kupić po drodze jajka i pietruszkę. Była tylko taka doniczce, więc wzięłam. Ugotowałam żur, zaserwowałam Ptasie Mleczko i wszyscy się cieszyli ("oni jedzą tylko wursty").
Aktualnie jest dobrze. Cieszę się na widok "przewodnika HBS", bo w nim znajdują się pięknie wytłumaczone przykłady z całej Galimatiasu Ruchu. Nawet taki Chaos jak ja coś tam potrafi zrozumieć. Jadąc dalej, przykłady- tabelki Ziomy wykorzystują w plikach Exel. Mając taką wiedzę można zawładnąć rynkiem =) Osobiście nie uśmiecha mi się siedzenie przed nędznym monitorem dlatego już teraz rozmyślam leciutko, co będę robić między lipcem a połową września. Bardzo chciałabym wkręcić się w coś iście budowlanego. Najbardziej interesowałabym mnie organizacja na spektakularnej autostradzie. Taaak! Wszyscy spieszą się na EURO 2012 ! :D Czuję już ten żar i skwar asfaltu na mojej bladej twarzy. Pewnie Szanowni Państwo S., będą potrzebować Murzynów do pracy :D "Ja chcę, ja chcę!" Brakuje mi po prostu luźnej gadki Panów Polskich Budowlańców. Ahh te soczyste słowa! Stop najpier Gos (zoorientowani wiedzą kto to jest :D).
Już w ostatnich dniach zaczęłam się denerwować "nic nie robieniem" (czytaj: wszystkiego oprócz projektów na studia). Dziś mam tyle siły i zapału, że ... zaczynam! Ta siła objawiała się już dziś na praktykach =) 8h przed kompem plus 3h przed kompem, niezła statystyka =) Energia powstaje z bardzo naiwnych czynności. Przykładowo w sobotę ograłam R. w ping-ponga. Uważał się za takiego Mistrza. Poległ. Więcej szczegółów nie ujawniam.
Tylko rutyna pozwoli mi wyjść z zimowej stagnacji. Tak mi się wydaje?

Najgorsze jest planowanie. Mam jakieś punkty graniczne, które mogę wykorzystać. Jednak między nimi jest dziura i wielki znak zapytania. Luka należy do spontaniczności. Teraz trudno mi zobaczyć idealnie wykreowaną przyszłość. Na pewno chcę dalej się uczyć (" bo jestem zawziętym skurczybykiem") i cieszę się (i nie żałuję), że takie szaleńcze posunięcia wykonałam, bo to mnie dalej mobilizuje. Gdybym zostałam dalej we Wrocławiu, pewnie pozostałabym idealnym, pysznym inżynierem z pragnieniem zarobienia zł, zł, zł na początek. Teraz nastawiam się na doświadczenie i potrzebę tylko na przeżycia finansowego. Gdybym miała możliwość odkrywania "nowych terenów" nie wahałabym się, bo ludzi się nie boję, chociaż trudno mi nieraz otworzyć pysk w grupie. Dalej będę z tym walczyć, ale teraz na pewno nie sama. Bo w grupie raźniej i łatwiej i bardziej efektywnie zwalczać swoje słabości.

Pietruszkę przywiozę jutro=)

dobra złość

2011-04-12T22:11:00.003+02:00

Złość na komputer można odreagować na stronie Raynair. Bierzesz do ręki kalendarz, otwierasz stronę www. i szukasz... taniej, wygodniej, dalej, ale bliższy wylot... Decydujesz, ale postanawiasz jeszcze nic nikomu nie mówić. Kilka godzin później okazuje się, że ceny biletów wzrosły, a cena staje się już "niezabawna". Wróć! MOżna przecież wykorzystać dni wolne od pracy, więc jest! Lecimy zamiast upragnionego południa na północ mrozić się, zamrozić i przyjechać z pustym portfelem. Oslo.

Szparagi z ziemniaczkami i zupka szparagowa:o)

2011-04-10T18:12:00.005+02:00

Zgodnie z obietnicą dziś wylądowały szparagi z...

Szparagi z jajkiem na twardo

Jako, że owoców mamy pod dostatkiem. Ugotowałam kompot z trzech gruszek winogron. Do smaku dodałam 2 łyżki cukru. Wszystko w średnim garnku.

Staliśmy się fanami ziemniaków "w mundurkach", polano roztopionym masłem z dodatkiem świeżo pokrojonego koperku, pietruszki i bliżej nie zidentyfikowanego zioła...

Ale przejdźmy do sprawy najważniejszej:

Szparagi wykonaliśmy dokładnie wg. przepisu.
Na szybko dodam, że przepis jest niezwykle praktyczny, bo z ok. 10 szparagów wychodzi świetna przekąska na danie główne i wyśmienita zupka (nie żałować soku z cytryny, soli i koperku i masełka, bez nich zupa wyszłaby całkowicie bez smaku!)
Podawać na gorąco:)
Pod ziemniaczki można ładnie podłożyć liście sałaty, wygląda bardziej kolorowo, a rozpuszczone masełko..hmmm....
Zupka ma fantastyczny smak! Aż trudno uwierzyć, że w całej potrawie nie było mięsa!

Już w kuchni piecze się ciasto kruche, rano uraczyło nas puszyste ciasto węgierskie!

naleśniki & karczochy

2011-04-09T23:57:00.004+02:00

Dzień zaczął się bardzo smacznie!

naleśniki z bananami lub truskawkami

Banany i truskawki po prostu rozgniecione widelcem. Naleśniki polane skondensowanym słodkim mleczkiem:)

Karczochy z sosem holenderskim i dodatkami

Dziś wleciały na talerze dwa nigdy dotąd nie próbowane przez nas warzywa;
Najpierw obrane z zewnętrznych "łusek". Na jednego karczocha przygotowany 1litr wody (s karczony, 2 litry i sok z połówki cytryny). Cytryna jest po to, aby karczoszki nie ściemniały. Gotujemy około 40minut. Sprawdzamy, aby nie pływały po wodzie, ale były całkowicie zanurzone.
W między czasie gotują się w garnku ziemniaki w "mundurkach", a na patelni brokuł na masełku z pietruchą, kolendrą, czosnkiem, cebulką i serem żółtym.

Pod koniec wielkiej akcji przyrządzamy sos holenderski:

Jak zrobić sos holenderski?

Ta DAM:

Zewnętrzne "łuski" karczocha zrobiły się trochę twarde, ale z każdą ściąganą warstwą było coraz rozkoszniej! Łuski coraz delikatniejsze i miększe. Tuż przy gałązce są delikatne włoski- igiełki, tego nie jadłam. Niesamowicie pyszne jest miejsce tuż przy gałązce - serce. R. twierdził, że smakuje jak avokado, jest miękkie, pachnące, luksusowe. Łuski wysysałam z miąszu razem, maczając w sosie holenderskim!
Uwielbiam, uwielbiam masło!!!

jutro szparagi :D

cd

2011-04-06T19:29:00.002+02:00

Dwanaście godzin snu. Nie z musu, ale z potrzeby. Na praktykach na szczęście nie zasypiam, choć dziś po wykonaniu całego zadania z trzech dni, ostatnią godzinę przed wyjściem, nie wiedziałam co z sobą zrobić. Jeszcze jutro i koniec na ten tydzień.
Przyznać należy, że praca ta bardzo spokojna. Ludzie mili. Brakuje mi tego zamieszania jak na budowie. Mam nadzieję, że wszystko się rozkręci. Na razie jestem zadowolona.
Poznałam w całości jeden program, przyswajając sobie niemieckie terminy techniczne:) Muszę poznać ich pracę w Exelu :D Kątem oka widziałam tabele, dłluuuugie tabele! :D

Jak spokojnie wokoło!

żółta kamienica, czyli czas zacząć

2011-04-04T19:11:00.002+02:00

Nie spodziewałam się, ale nadszedł taki moment. Mocno wierzyłam, ale nie byłam przekonana. W końcu, wyproszone, wyjeżdżone, powysyłane, wyszukane, przyszłe zajęcie. Podchodząc z pełnym dystansem- może być. Wiem, że to daje mi szansę, tj. informatycy, nieograniczonej terenowo pracy. To mnie cieszy. Nie wiem jak rozwiążę sprawę z uprawnieniami, ale na dniach powinnam to wymyślić, bo nie wiem czy inżynierowie ruchu mają jakiekolwiek uprawnienia i czy w ogóle to zalicza się do polskich uprawnień drogowych?
Nie cieszy mnie perspektywa tylu godzin przed kompem, brak chaosu (choć wywołuję go na własnym ekranie). Po praktyce znów do kompa, tym razem nad uczelnianymi pierdołami. Wyświetl większą mapę">TO jest już chyba nie pierdoła...?
Ten szczególny czas został szczególnie oprawiony obiektowo. Nowy obiekt w pokoju
Nie wiem wprawdzie czy skórzane, ale chyba tak. Co za bossowie :P
Wiele rzeczy mnie zadziwia, po powrotach do Berlina.
Dziś deszczyk i prawdziwa wiosenna pogoda. Jutro wybieram się definitywnie na rowerze. Zajmuje mi to 0,5h, zaś pieszo 1h.

Złamany rower

2011-03-30T12:05:00.006+02:00

Od kiedy zamieszkałam tutaj, wszystko nabiera odpowiedniego dla mnie tempa. Przemieszczam się z szybkością światła między dwoma lub nawet trzema miasta: Berlinem, Wrocławiem i Zieloną Górą, poznaję przy tym niesamowicie ciekawych ludzi. Osoby, które również musiały wybrać, obdarowują mnie swoją mądrością, praktycznymi radami typu: co, jak, gdzie w B. To jak randka w ciemno, nigdy nie wiem z kim będę wracać, bo prawie co tydzień załatwiam sobie transport na drogę powrotną. Wiem, jedno: zawsze czekam na oświetlone żurawie Zuebling`a na Ringu, bo wtedy wiem, że jestem prawie na miejscu, że zaraz już zaraz zobaczę najpiękniejszy uśmiech świata.
Wiele spraw oczywiście się komplikuje, ale niektóre zaskakująco łatwo się klarują. Niektórzy zaskakująco, wręcz nieprawdopodobnie umożliwiają dalsze działanie.

Z niektórych rzeczy materialnych rezygnuję, z niektórych zrezygnować nie mogę choć bardzo się staram. Kawa to ostatnio jedna z moich zgryzot. Praca to druga, jednak dość przyjemna sprawa. Na myśl wstawania o 5 rano robi mi się niedobrze, dlatego też cieszę się z całego serca, że pracę tą porzucam na rzecz długo wyczekiwanych praktyk. Nataszka i Lidia płaczą na samą myśl o moim odejściu, choć ta pierwsza pewnie również dlatego, że dozna "syndromu mleczarza". Taka nazwa na uczucie zbrodniczo wczesnego wstawania. Szkoda mi jedynie Lidii, bo kobieta to dobra, spokojna i miła. Od Szanownego Pana nauczyłam się, że z wszystkiego należy czerpać przyjemność, a że moja zasada jest kompatybilna z Jego, iż uczyć się powinno cały czas, przyjemne z pożytecznym w pracy łączyłam (więcej info w rozmowie osobistej). Nawet powiedzieć mogę, że pracowałam z zagranicznym zespołem i piłam z Rosjanami (jak to brzmi! :).
Ostatnio złapałam się na tym, że zaczynam planować. Planowanie wychodzi już na podstawowym poziomie typu: kupno spirytusu kosmetycznego. Tak, no niestety wiem wielkie napchane inwestycje trzeba załatwiać wcześniej, jednak nie podejrzewałam, że tak bardzo planowanie pożre moje myśli. Może dlatego łapię się wszystkich możliwości i szaleńczo planuję, że czuję się pewnie, mam wsparcie i chyba zaczynam nabierać pewność, którą wcześniej straciłam.
Każdy wolny weekend jest jak Wielkie Święto. Kolejny na Wielkanoc. Ten był wyjątkowy, a występ Adele dodatkowo go upiększył. Ta kobieta, to potężny głos, nieporównywalny do marnych mp3, niesamowity na żywo, wywrotowe teksty kobiety walczącej z facetami.
Tylko rower nie wytrzymał prób wytrzymałościowych... :(

codziennie coś nowego

2011-03-16T15:58:00.002+01:00

Lista dopisywana/ stale w budowie:

- buty wiszące na drzewie,
- dziecko spacerujące na boso w parku w towarzystwie ojca (?)
- uśmiechający się policjanci,
- co najmniej jeden radiowóz policyjny dziennie,
- ...

feel free

2011-03-03T16:15:00.007+01:00

Zanim usiadłam miałam pomysł o czym napiszę. Jednak pomysł znikł, podejrzewam że jest to wina zmęczenia. Ostatnio było trochę o pracy, dziś będzie o tęsknocie. Ostatnio uświadomiłam sobie, że zaczynam tęsknić za naszym polskim bałaganem. Może myśl ta pogłębiła się jak dziura, dzięki współlokatorowi i jego narzekaniami, rozmyślaniami jak fajnie byłoby wrócić do Polski. Pomyślałam sobie: jeśli tylko byłaby możliwość zarabiania takiej kasy, robiąc takie bzdury i później (w przyszłości, wykonując swój zawód) nie martwić się o podstawowe potrzeby (czytaj: mieszkanie, pieniądze na urlop, jedzenie i rozrywkę) pracując u nas w kraju, to nie zastanawiając się zostałabym tam. Ewentualnie wyjechała na krótką chwilę gdzie indziej, by zakosztować realiów, nauczyć się więcej, czegoś nowego, pozwiedzać etc. Może jestem zbyt sentymentalna, ale nie mogę zrozumieć ludzi, którym jest to obojętne, obojętne to gdzie mieszkają. Nie mogę zrozumieć braku ludzi za rodziną, przyjaciółmi, ha! zwykłym wkurwianiem się na wszechobecny syf. Z serca nie mogę przetrawić mentalności stereotypowej Niemców. Na szczęście na razie trafiam albo na emigrantów, albo na bardziej wyluzowanych ("możliwych w obejściu", mój przyszły szef i ekipa sprawia takie wrażenie- w porównaniu do innych, gdzie chodziłam na rozmowy w odwiedziny:). Berlin sprawia, że naprawdę można się odnaleźć w swojej inności i często po prostu zapomnieć na chwilę, że jest się daleko od domu (czy tak daleko?). Z największym podziwem patrzę na emigrantów z naprawdę dalekich krajów. Tu od razu przypomina mi się tekst jednego z naszych "kierowców", który zabrał nas na drodze do Alesund w Norwegii, a który pochodził ze Sri Lanki: "Ja chcę wam pomóc, bo jak tu przyjechałem to nie miałem nic, a inni mi pomogli" [[ czarny yeep, chata koło Alesund]]. Było to najpiękniesze zdanie jakie usłyszałam od osoby, która nas jako autostopowiczów. kiedykolwiek podwoziła.
Jaka wielka radość (poważnie!) mnie ogarnia, że jutro jadę do Wrocławia (piękne, ługie 6h w polskim pociagu- bez przesiadek! :D). W sobotę pewnie odstoję "swoje" w dziekanacie, potem do Per Pana Dziekana, potem będę biegać z jednych zajęć na drugie od 7:30 do 20:30 (czy mogę się pochwalić, że na jednych zajęciach jestem zapisana jako jedyna osoba?! Na specjalizacji jest nas szczęśliwa 20-stka:) ) będzie pewnie uwielbione narzekanie z ziomkami na uczelnię, na zmęczenie, na wszystko dookoła.
Formalności związane z załatwianiem praktyk jest całe mnóstwo. Dobrze, że jestem tu na miejscu. Podpisywanie, odbieranie papierów, wiele biurokracji rodem z uczelni.
I... tak jeżdżę rowerkiem o brzasku. I spotykam czarnego mężczyznę na przystanku, dziewczynę która jedzie w przeciwną stronę, mijam auto dostawcze, zawsze w tym samym miejscu. Mijam też przynajmniej jeden policyjny radiowóz, zaiste to państwo policyjne! :D
I... pieczemy ciasta. Ostatnio: Pani Walewska.

bananki z serkiem feta i gouda i bazylią w winie

niedzielny obiadek:)

Bez Pavlova (6 białek, mąka ziemniaczana, bita śmietana i truskawki)

Pani Walewska (najlepsze ciasto kruche jakie kiedykolwiek jadłam!)

Fotka typowa, ale samolocik przelatywał:)

Fredzia znów w podróży

2011-02-22T12:10:00.004+01:00

Jako, że jestem z natury śpiochem, mogę powiedzieć, że wprowadziłam poważne zmiany. Z każdym początkiem nowego dnia, zaklinam poranne wstawanie. Tak stało się, muszę=chcę wstawać rano. Jeżdżę rowerem, robię duże śniadanie, uczę się rosyjskiego, zjadam gorące bułeczki i powoli uzależniam się od kawy. Tak w skrócie wygląda moja praca. Nie jest to intelektualny zenit, ani porządny pieniądz, jednak coś blisko, i mało męcząco.
Z newsów: Fredzia przyjechała stopem z nami do Berlina ze Świecka:) Świetnie, tylko coś dziwnego napuchniętego zrobiło jej się pod prawą, przednią łapką. Nadal jest ruchliwa, wszystko je, tylko dziwnie to wygląda. Z obserwacji ciała gryzonia śmiem stwierdzić, że nie są to węzły chłonne. Może podczas nocnych akrobacji, spadła ze szczebelków??? Może ktoś ma mejla do weterynarza, fotkę podeślę.
Ostatnie śmieciobranko odniosło sukces. Zaopatrzeni w trzy śliczne wiklinowe kosze po bakaliach, wynieśliśmy owocki: kokos, 4 paczki truskawek, melon, pare kiści winogron, pomarańcze, parę sztuk kiwi, wczoraj- brak bananów. Trochę warzywek: kalafiorek, pory, pomidorki. R. wcześniej kupił zapobiegawczo 10 jajek- o tak będę na zapas. Kilka godzin później znaleźliśmy ogólnie 15 świeżych jajek (1-2 jajka w paczkach były rozbite). Świetnie. Zrobiliśmy jajecznice z dziesięciu jajek o północy. Dziś chyba muszę zrobić bezy z truskawkami i pianką:)) Jakieś pomysły na resztę truskawek???
O! w śmiecioszkach była jeszcze paczka brukselek z serem i porem:) do kwietnia (!) i szklanki do robienia drinków (bez butelki z alkoholem) z przepisami!
Żulietta

kalafiorowo

2011-02-15T18:15:00.003+01:00

Kalafior w cieście naleśnikowym

Składniki:

• 1 kg kalafiorów, podzielonych na różyczki jednakowej wielkości
• 3 łyżki mąki
• 1 jajko
• 100 ml białego wina
• olej do głębokiego smażenia
• sól i pieprz

Wykonanie:

* Różyczki kalafiorów włożyć do wrzącej wody, posolić i gotować przez około 7 - 8 minut, aż będą miękkie, ale jędrne. Odcedzić i ostudzić.
* Do miski przesiać mąkę, dodać jajko i białe wino, oprószyć solą oraz pieprzem. Mieszać trzepaczką aż składniki się połączą.
* Różyczki kalafiora zanurzać w cieście i kilkakrotnie obracać, by były równomiernie pokryte ciastem.
* W szerokim garnku rozgrzać dużą ilość oleju. Gdy będzie bardzo gorący, wkładać po kilka różyczek i smażyć aż się zrumienią. Usmażone kalafiory wyjmować łyżką cedzakową i osączać z tłuszczu na papierowym ręczniku. Wyłożyć na talerz i podawać gorące.

Spróbuję jeszcze zrobić różyczki kalafiorowe z serem w cieście naleśnikowym;
Utrę ser na tarce, pokryję różyczki i zanurzę w cieście kalafiorowym.

wg przepisu

ciastowo

2011-02-13T23:33:00.004+01:00

Dziś było hiper-ciastowo, jak specjalnie!!!
To drugie to tarta owocowa
Ciasto jak na tarte warzywną, tylko zapomniałam wsypać proszku do pieczenia:)) Wyszło też dobre. Na wierzch położyłam obrane jabłka, borówki, przyprawy: cynamon, gałka muszkatołowa, papryka, cukier i masa z drugiego ciasto-torta (budyniowa i czekoladowa!).
200 stopni, 45 minut.

Przepis na ciasto-torta jest słodką tajemnicą

Na śniadanie:
śmiecioszkowe składniki: otręby+banany+rodzynki+mleczko(nie śmieciowe), zaś mus pomarańczowy:)

kremowo

2011-02-12T23:43:00.005+01:00

Zaczynam rozkręcać się kulinarnie. Po pierwsze dlatego, że w końcu mogę poczęstować, daniem inne osoby. Po drugie, warzyw i owoców mamy tak dużo, szkoda by było, by się zmarnowały. Naprawdę! Oczywiście składniki typu mąka, masło, olej, proszek do pieczenia, chleb, żelki etc. kupujemy normalnie. Jednak owoce wyławiamy:) ostatnio: marakuja i ananasy, dziś ślicznie zapakowane jagody, limonka. Cóż, za głupotą jest wyrzucanie tak wielkich ilości bananów! Przecież przypłynęły tak długa drogę z Kostaryki, a tu po dwóch dnia są wyrzucane na śmietnik! To samo z pomarańczami i mandarynkami, są ich przeogromne ilości! Ostatnio też zajadaliśmy kiełki pszenicy, dziś dwie paczki otrębów (ze śliwkami i zwykłe).
Uwaga! R. kupił dziś tortownicę:) huhuhu jutro będzie ciasto!!!

Nawet kawy unikam (mimo, że jest ekspres), na rzecz yerba mate. Polecam(y) !!!

Parę zdjęć ze spacerku po multikulturowej dzielnicy Kreuzberg. Ciekawe, gdzie będzie kolejne nasze mieszkanko? Lubimy nasz Steglitz, jest tyle Sterbenhaus(ów) :P

Uhu, wielkie zmiany w kuchni!!!
cytat dnia: "wy jesteście nienormalni" (w tle muzyka Violtetty Willlas, za chwilę Połomski...

tarta warzywna i banany w kruszonce

2011-02-12T00:10:00.006+01:00

Tarta warzywna

1. Ciasto na spód tarty:
250 g mąki pszennej
125 g masła (zimne i twarde)
1/4 szklanki zimnej wody
1 łyżka oleju
szczypta soli

Na mąkę wrzucić masło, posiekać nożem na jak najdrobniejsze kawałki, dodać wodę, olej, sól i wyrobić ręką. To trzeba zrobić szybko, nie marudzić, można pozostawić małe kawałeczki niewyrobionego masła. Ciasto po chwili będzie odchodzić łatwo od palców, wtedy uformować kulę i odstawić do lodówki. Niech poleży tam chociaż z godzinę i się schłodzi, może też pozostać tam na następny dzień. Jeśli się spieszymy to dobrą radą na szybkie schłodzenie jest rozłożenie ciasta od razu na wysmarowanej masłem tartownicy - i wsadzenie całości do lodówki, już po 30 minutach będzie zimna.

Warzywa

Najbardziej optymalnie najpierw posmażyć warzywka jakimi dysponujemy. Nie wolno ich podsmażyć, tylko lekko poddusić. Ja wrzuciłam: 2 czerwone papryki, pół dużej cebuli, 3 marchewki i przyprawy.

2. Sos wypełniacz:
1/2 szklanki śmietany (18-22%)
1/4 szklanki mleka
1/2 szklanki tartergo sera żółtego (użyłam sera camembert)
2-3 jajka
sól, pieprz, gałka muszkatołowa

SOS

2 pomidory, czosnek i przyprawy- zmiksować

Jajka, śmietanę i mleko dokładnie ze sobą rozmełtać, dodać żółty ser i przyprawy.

Rozgrzać piekarnik do temperatury 200 stopni.
Rozłożyć ciasto w formie (także na boki tartownicy, podwijając je wysoko do samego brzegu) i nakłuć widelcem. Ułożyć warzywa i zioła, zalać sosem jajkowo-śmietanowym. Wierzch można dodatkowo posypać startym serem. Zapiekać około 35-45 minut. Podawać po upieczeniu na ciepło, ale świetnie także smakuje na zimno, zwłaszcza na czerwcowym pikniku w parku.

wg.przepisu

---------------------------------------------------------------------------------------

Banany w kruszonce

Ciasto
pół szklanki mąki,
2 łyżki oleju,
cukier waniliowy
olejek migdałowy

Wszystkie składniki złączyć. Ciasto powinno być nie lepiące, lekkie. Banany kroimy w poprzek i wzdłuż. Następnie nakładamy trochę kruszonki na banany, staramy ją przykleić, wgniatając- ściskając palce. Na koniec posypujemy gałką muszkatołową i curry. Wkładamy do piekarnika 200 stopni na 0,5h. Polewamy miodem i podajemy ciepłe.

Spróbuję zrobić jeszcze ciasto kruche, ale bardziej elastyczne tak by banany w środku stały się miękkie, a otoczka z ciasta rumiana i chrupiąca. To w najbliższym czasie, bo bananów nam dostatek!

Samosy, mus mandarynkowym, pizza bez drożdży

2011-02-10T23:49:00.006+01:00

Samosy

Składniki na ciasto do samosów

* 3 łyżki masła,
* 2/3 szklanki mąki,
* pół łyżeczki proszku do pieczenia,
* pół łyżeczki soli,
* 4 łyżki wody.

Składniki na nadzienie do samosów

* 3 średniej wielkości ziemniaki,
* 1 ząbek czosnku,
* 3/4 czerwonej papryczki chili,
* 2 łyżki soku z cytryny,
* łyżeczka sproszkowanego lub startego imbiru,
* pół łyżeczki sproszkowanego chili,
* łyżeczka soli,

Mąkę i sól wsypujemy do miski. Dodajemy pokrojone w małe kawałki masło i ucieramy je z mąką za pomocą rąk tak, by ciasto przypominało pokruszone płatki kukurydziane, czy bułkę tartą. Do tak uformowanego ciasta dolewamy wodę i mieszamy ją widelcem. Ciasto wyrabiamy jeszcze ok. 5 minut, by uzyskało jednolitą konsystencję, a następnie wyrabiamy kulę. Ciasto na samosy odstawiamy na bok.

Ziemniaki, potrzebne na nadzienie, gotujemy. Po ostygnięciu wyrabiamy z nich purée. Dodajemy imbir, kminek, czosnek, sproszkowane chili i sok z cytryny. Mieszamy dokładając na koniec cieniutko pokrojone kawałki czerwonej papryczki chili.

Z ciasta na samosy formujemy malutkie kulki. Każdą po kolei rozwałkowujemy w niewielki, cienki i okrągły placek. Placki dzielimy na pół. Przekrojony brzeg samosa zwilżamy odrobiną wody i oba jego końce sklejamy ze sobą. Do środka nakładamy farsz do pierogów. Górną, owalną krawędź, także sklejamy i łączymy z poprzednimi „zamykając” nadzienie, a samosom nadając kształt trójkątów.

Samosy pieczemy w 200 stopnia przez 30minut.

wg. przepisu z lekkimi modyfikacjami.

zielony sos:
pare listków pietruszki, inna zieleninka, 1 pomidor, pieprz, sól, oregano, chilli. Wszystko miksujemy.

Sałatka:
5 rodzajów sałatki, pół paczki kiełków pszenicznych.

---------------------------------------------------------

Mus z mandarynek

5 mandarynek, starty świeży imbir, łyżeczka cukru, gałka muszkatołowa. Wszystko miksujemy

----------

Pizza bez drożdży

Gdy nie mamy drożdży w pobliżu:

Ciasto:

2 szklanki mąki

1/3 szklanki oliwy

2/3 szklanki mleka

2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia

sól, pieprz, oregano

Z podanych składników zagnieć ciasto, rozwałkuj na placek i ułóż na blasze posmarowanej oliwą i posypanej mąką.

ze źródła

"obłożenie według uznania" im więcej, tym lepiej.

mistrzostwa w chodziarstwie miejskim

2011-02-10T15:27:00.005+01:00

Z muzeum Willy Brandt`a.
ile kilogramów kiełbasy zjada przeciętnie Niemiec. Ekspozycja ciekawa: dowcipy niemieckie np.: "jaka jest najcieńsza książka świata? Zbiór dowcipów niemieckich", kuchnia: curry wursty i kebapy, piłka nożna, zwyczaje, możliwość porównania dialektów z różnych części kraju m.in: berlinerisch, bayerisch, słów kilka o Turkach, murze berlińskim. Streszczając Niemcy w pigułce.
Wejście oczywiście za free.

widok z biurowca jednej z firm.

Pyszny obiadek z R. w przerwie, odkrycie supermarketu azjatyckiego. Pomyślałam, że weszłam na inną planetę. Prawie wszystko co znajdowało się w sklepie, budziło moje zainteresowanie i pytanie: "jak to się je?" "Co to?". Zrodził się też pomysł.

Wracając bocznymi uliczkami, wyszłam przed Bramę. Akurat miała miejsce demonstracja Egipcjan ku wolności w swoim dalekim kraju.

Z Bramy przeszłam Potsdamer str. na Steglitz, czyli jakieś 9,3km. W uszach brzęczało Berlin calling i Faithless, a ja coraz bardziej zakochiwałam się w tym mieście. Budki z kiełbasami, zapach z knajpek chińskich, zachęcający kebap, stragany z owocami, a wzdłuż ulica i strumień aut i rowerzystów. Coś tu jest szczególnego, jakby świeży powiew, lecz nie przytłaczająco nowoczesny. Nie śmierdzi też starociami. Nowe multi-kulti łączy się z przeszłością, a teraźniejszość z przyszłością. Przystanek na chwilę.

Wyświetl większą mapę

na koniec dnia mega integracyjne spotkanie CSurfingowe i znów jak na szczęście jazda ostatnim metrem do domu.

ze słonecznika

2011-02-08T01:11:00.010+01:00

Od kiedy mieszkam w Berlinie to od tego czasu dramatycznie zmienilam patrzenie na podstawowe cywilizacyjne dobra. Pierwszym jest jedzenie. Dopiero po paru wyprawach autostopowych, gdy glód zagladal w oczy, a ślinka ciekla na mysl o babcinych pierogach, przekonalam sie jak ważne i niestety drogie jest jedzenie. Ważny by żyć, a czlowiek zjada go sporo:) a traci przez to pieniądze. Widok chleba na chodniku, budzi we mnie ogromny smutek i przekleństwa cisną się do ust. Ale tu nie o wynurzeniach wewnętrznych, ale o czymś co chciałam spróbować, a nigdy nie miałam odwagi. O FREEGAŃSTWIE:) czyli łatwiej ujmując grzebaniu w śmietniku z warzywami etc. Tak, właśnie tutaj spróbowałam. Przyniosi to tonę śmiechu, dreszczyk emocji! Jak przyjemnie gotuje się później ciasta, zapieka, miksuje warzywa i owoce. Wybieramy nasz najbliższy sklep 24h Edeka. Przykładowo cykoria, sałata, różne rodzaje sałaty, pomidorki koktajlowe, a nawet mięta, pietruszka są pakowane w szczelne woreczki. Z wczorajszych łowów: 2 ananasy, 2 paczki pysznych truskawek, ok. 10 bananów, 10 mandarynek, pomarańcza, dwa kiście winogron, kalafior, szczypior, cebulki (w tym jedna czerwona), sałaty (szatkowane różne rodzaje i karbowane), marchewki, worek cytryn, papryki (ostatnio były 2 paczki pieczarków). Oczywiście za każdym razem stajemy się wybredniejsi :) Warzyw i owoców są 3 kontenery (BIO). Można by nakarmić 3 rodziny!
Druga zmiana: Pan Orion `76 przyjechał w niedzielę. Jeździ, chociaż ma uszkodzone torpedo. Dziś muszę pomyśleć o jego naprawie. Poza tym również wczoraj R. kupił szwabską rowerkową :) Przy pierwszej próbie musiała udźwignąć aż 120kg polskiego mięsa. Dała radę. Zamieniamy więc transport publiczny na rowery. W ramach "dzielnicowego szpanu: pod Edekę pojechaliśmy "nowymi" rowerami.
Ogólnie jest tak dziwnie i wspaniale, że nie mogę uwierzyć że jestem tu. Tylko Wieża nam przypomina, gdzie jesteśmy.
Ujawnia się też smutek, bo szukam drugiej pracy;) Będę typowa i dziś pójdę do biura pośrednictwa w dzielnicy. Nie chce mi się już czekać.
Uff i praktyki zaczynam od kwietnia (tak chyba) o ile formalności politechniczne mnie i przyszłego szefa nie przygniotą. W odróżneniu od poprzedniej "atmosfery" firmy, ta od razu po przejściu przez próg sprawiła wrażenia typowo luźnej, koleżeńskiej atmosfery, lekkiego nieładu i mocnej współpracy. A szef jest zakochany w polskich pociągach, jedzeniu i "rozrywkowości"!

Takie śmietnikowe potrawy (niektóre 80%)

przytulnie

2011-01-31T10:35:00.007+01:00

Znów gdzieś indziej. Już niesamowicie szczęśliwa. Zmobilizowane siły i ogromne pokłady energii. Pewnie, brakuje mi tylko widoku gór za oknem, ale park choć "chwilowo" wystarczy. Mamy ambicje niesamowitą ambicję na Szwajcarię:)to za chwileczkę:)

"Kiedyś widziałam ten pokój"

2011-01-27T23:44:00.002+01:00

Uciekając z Wrocławia ze szwajcarską muzyką na uszach. Przed człowiekiem buduje się "coś" nowego, przestrzennego, niesamowicie nieznanego a zarazem fascynującego.
P.S
Nawet zegarek już noszę! O!

2011-01-19T18:50:00.001+01:00

Mylisz pojęcia a w głowie stan chaosu, własnie takiego jak cząsteczki w dymku sandałowego kadzidełka. Myślę już teraz zbyt dużo, ale to pozwala mi cokolwiek planować. Mój Bóg by zaśmiał mi w twarz „Dziecko, Twoje planowanie? Zabawne. Planuję, żeby zapomnieć , Mój Boże”. Czasem moje marzenia się spełniają, czasem myśli uciekają w odległy chaos, byle zapomnieć o tym gdzie jestem. Chcę żyć coraz szybciej, wpaść w wir cząsteczek istnień biegnących gdzieś na oślep. Oni myślą tak o wszystkich, te twarze bezpłciowe, bezwyrazowe, zatopione nad naiwną lekturką, zasłuchane w jakże wysokiej klasy muzykę. Dobra, nie interesuje mnie to, chcę poczuć świeżość i wielkie poruszenie, ale dalej się ruszać. Taki metaforyczny bieg do ostatniego metra. Kochanie, jakie to było szczęśliwe. Idziesz albo biegniesz. Chce poczuć wiosnę i też wiosenną depresję. Zeszłej wiosny nic nie odczułam, żadnych poważnych przygnębień, lato, jesień uszła jak powietrze. Tej zimy, już myślę o wiośnie, chcę poczuć świeży zapach deszczu na chodnikach, uśmiechnąć się do bezwyrazowych twarzy, wykrzyczeć swoje i nie tylko szczęście! Chcę zmienić swoje otoczenie, być wariatem, szaleńcem, kamikadze, by codziennie coś odkrywać i co najważniejsze dzielić to wszystko i dzielić i rozdawać i zasypywać. Znów musze na nowo się tego uczyć. Uczyć się relacji z człowiekiem, uśmiechu szczerego, szaleńczego biegu, czystych myśli niczym nie oplutych. Teraz, choć przez krótką chwilę pobawić się w walkę o własne chore ambicję, później jeszcze troszkę, by włożyć cokolwiek do gara. Pieniądze szczęścia nie dają? O tak, ale przecież jakże wygodniej mieć kasę, co zrobić z potrzebami, niezrealizowanymi ambicjami, które trzeba dokończyć? Do takich rzeczy trzeba mieć tą cholerną kasę, ot chociaż gdzie mieć kąt do chrapania. Chcę poczuć tej wiosny lekką depresję, bliską rękę, trzepot powiek i poruszające się najdroższe kąciki ust. Nie wolno się uwieszać na kimkolwiek (chcesz być pasożytem? Nie dziękuję! Nigdy!!!). Kochanie, musimy rozwijać te najwspanialsze pokłady naszej człowieczej wariacji, nie jesteśmy tylko człowiekiem, ale aż człowiekiem. Człowiek tylko człowieka? Człowiek chyba tylko dla ludzi! Wspaniałe, prawda? Ja tego nie wymyśliłam!
Myślowe zaszłości przyjąć znów jeszcze, przegadać, wykrzyczeć i wystrzelić na zawsze. Tęsknię za pewnością i silnym własnym głosem. Jeśli nie mój to czyjś, moje nieporadne działania, zastraszonego szczura musze zastąpić nowowyuczonym głosem. Nie chcę tego wyuczonego lustrzanego uśmieszku, trzeba go wydobyć z wnętrza własnych pokładów, odmętów dziecięcej duszy. Szukam wciąż inspiracji, szukam swojego głosu tego mocnego, pewnego, upartego, tęskniącego. Częściowo odnalazłam już ale szukam dalej, mam jakiś pomysł na ten głos, spróbuję go znów odnaleźć. Nie będzie łatwo, ale kto lubi łatwe rozwiązania, tylko plastusie.
Jeśli Najdroższy Przyjacielu dobrnęłeś do końca tego najgłębszego blogowego wynurzenia, wrzeszczę na Ciebie, jeśli znajdziesz moją myśl błądzącą w ciepłych domowych, ustatkowanych rejonach raju, bezcelowej egzystencji. Zatrząśnij mną najmocniej jak potrafisz.
Chcę być kamikadze, przegadaną istotą, szaleńcem. Takie wypełzły ze mnie pragnienia.
To na poczet moich włochatych zaszłych myśli, które wracają każdego dnia. NIE!

ukraińskie dusze

2011-01-04T21:11:00.004+01:00

Malinowa herbatka, ciepły dotyk, słowo i śnieg za oknem. Nie mogłam nigdy wyobrazić sobie lepszej kuracji po sylwestrowej. Wielu mówi jakie pierwsze dni nowego roku, taki cały. No, cóż godzina 0:00 spotkała nas w drodze na lwowski Plac Swobody, gdzieś w okolicach Ossolineum. Jeszcze parę minut wcześniej widziałam panią na przystanku sapiącą: "o Jezu,Jezu", zastanawiałam się o co chodzi? No tak, busik nie przyjeżdżał, pani spieszyło się świętować na Placu, nawet padł żart, że taxi o 23:59 przejechało na czerwonym na krzyżówce. Pierwszy raz poza granicami, poza czasem i z możliwością świętowania podwójnego Sylwestra z tak pięknymi Osobami. Raz ukraiński z Białorusinami, a potem polski. Jeśli ktokolwiek zastanawia się gdzie spędzić udanego Sylwestra, polecam Lwów: tanio, ładnie, kulturalnie, międzynarodowo i spontanicznie, jak na słowiańską duszę przystało! Pierwszy raz poczułam tak spontaniczą radość sylwestrową, były tańce, ściski, uściski, życzenia. Noc mieszała się z dniem, poranek z popołudniem, panował piękny chaos.
Polscy mieszkańcy Lwowa to prawdziwi żołnierze polskiej historii na Kresach. Zawsze ilekroć wspomniałam o moich prawdziadkach spod Zaleszczyk, zawsze żywo reagowali i obsypywali pytaniami. Dlatego też należy przyjechać tam kolejny raz, by pochylić się nad grobami przodków daleko koło w zakolu Dniestru.
Tu zaczyna się wschód: Biedronka, "mrówki" (kobiety z papierosami i alkoholem), totalnie zniszczone drogi, niebiesko- żółte busiki, babuszki w kolorowych chustach, jako przepiórcze z koniakiem, choinki noworoczne, zbyt kolorowe, przejastrawione show w tv ( i nie tylko).
Co i gdzie?
muzeum archeologiczne, Cmentarz Łyczakowski i Orląt Lwowskich, balet Czajkowskiego "Dziadek do orzechów" w Operze Lwowskiej, impreza do 7:00 w klubie Metro.

P.S
Teraz chorujemy, tym razem w Rzeszowie! Jak zwykle po wspólnym wyjeździe i przyjeździe:)

Zimuję

2010-12-02T12:25:00.002+01:00

Jak pięknie obudzić się rano, gdy za oknem wszystko otulone szczelnie grubą warstwą puchu. Wieczorami nie mogę sobie wyobrazić lepszego "zimowania" jak pracy przy kolejnym "projekcie" i zapalonej w pobliżu skórzanej lampki, kominka zapachowego (teraz cytryna) i dźwiękach L. Możdżera, Toiunati lub flamenco. Brakuje tylko jednej osoby.
W najbliższym czasie pojawi się relacja z gorąco-deszczowego-październikowego Maroka. Teraz jednak "po obu stronach" trwają działania, które pozwolą ostatecznie (oczywiście, nigdy nie można powiedzieć, że na stałe!) rozgościć się w mieście moich młodocianych marzeń.

przeciw przemijaniu

2010-11-09T10:15:00.005+01:00

Znów jestem tu, gdzie jeziora gdzie wdzierają się w najwyższe góry Europy. Ten czas mógłby trwać wiecznie. Jakże egoistyczne stwierdzenie, przecież "szczęśćie jest w dążeniu", krzyczy moja dusza. Na poddaszu stuleletniego domku, sączę kawę z luksemburskiej porcelany za oknem widok wspaniałych, zaśnieżonych gór. Najwspanialsze dni, poranki, rozmowy przy których czas płynie szybko, ale my próbujemy go zatrzymać. Czas, czyli ten złośliwy chochlik współczesności.

2010-10-08T13:28:00.002+02:00

jestesmy teraz w maroku, goroco upal, jutro jedziemy na polnoc, jeszcze jeden dzien w fezie

2010-10-01T19:22:00.000+02:00

Jeszcze tylko trzy dni i kończę pracę w Kochel am See. Zdarzyło się dużo przez ten czas. CDN

Salzburg i Octoberfest

2010-09-24T19:04:00.002+02:00

Nasza wycieczka do Salzburga i na Octoberfest!

Benediktenwand

2010-09-03T19:15:00.002+02:00

To z Banediktenwand (1801 mnpm) Zachód słońca :)

to się robi po pracy:)

2010-08-23T18:54:00.004+02:00

Wycieczka 12-godzinna na Herzogstand i Heimgarten. Koniec pracy o 17:50, autobus: 17:51, start na szlaku ok.19:00, Heimgarten 21:20, Herzogstand ok.1:20, zejście do Urfeldu (wioska poniżej góry) 7:30, początek łapania stopa: 7:39, Kochel: 8:56, początek pracy (Roberta: 8:15, moja: 9:00). Żadnego stresu i pośpiechu podczas przejścia między obydwoma szczytami (Heimgarten i Herzogstand). Napotkane zwierzęta: żaby i pająki, ah: była też salamandra i inne małe zwierzaki. Noc bezchmurna, gwieździsta, trochę mroźna (bez śpiworów :D), ale dało się przeżyć. Na Herzogstandzie zbudziliśmy coniektórych niemieckich "superalpinistów" ok. 1:20:) Na szczycie znajduje się wiatka, gdzie ów ludzie spali. Początkowo myślałam, że leży tam wałek od kanapy, później za plecami podniósł się gość w śpiworze i zacharczał :D Żeby nie budzić "alpinistów w śpiworach" udaliśmy się trochę dalej, by móc otworzyć puszkę z bawarskim trunkiem.
Człowiek, który zatrzymał się w Urfeldzie, by nas podwieźć, pracuje obok w piekarni, wiec pewnie nie raz go spotkamy. W prawdzie wczoraj byłam ( nie tylko ja) lekko tot, ale po 12-godzinnym śnie nabrałam siły na kolejną, tym razem wyższą górę:) Benediktenwand czeka...

2010-08-07T18:39:00.002+02:00

Parę dni temu

Krowy grasujące po szlaku turystyczym, 10m widoczności, 100% deszczu, Rabenkopf 1559mpnm, Schwarzeck 1500 (?) ok.

Ciągle pada...

2010-08-05T18:40:00.004+02:00

Za oknem ciągle pada deszcz. Jutro mam wolne, ale cóż z tego? Plany, plany i po planach... w takim razie dziś idę szybko spać, a jutro mimo deszczu (znów będzie padać) udamy się na EXTREM (Graseck) :) Wczoraj zgubiliśmy ścieżkę, zresztą jak można się nie zgubić mając poglądową mapę (nietopograficzną)!
Przy takiej pogodzie przypomina mi się deszczowy obóz białodunajcki 2008 tylko, że wtedy przyjechało się na krótki okres czasu w góry, teraz mam więcej czasu na chodzenie po górach.
Poniżej zdjęcie wioski

Ciągle pada...
Asfalt ulic jest dziś śliski jak brzuch ryby,
mokre niebo się opuszcza coraz niżej,
żeby przejrzeć się w marszczonej deszczem wodzie.
A ja?
A ja chodzę!
Desperacko i na przekór wszystkim moknę,
patrzę w niebo, chwytam w usta deszczu krople,
patrzą na mnie rozpłaszczone twarze w oknie.
To nic!

Kochelowskie tripy;)

2010-08-04T19:25:00.003+02:00

Wczoraj zdobyło się szczyt Sonnenspitze 1271 mnpm We wiosce było się koło 22:30:) czyli było już ciemno.
Plan na przyszłe dni (nie będę już miała czasu na neta),
jutro wyjazd do Innsbrucka (CS żądzi!) ziwedzanie nocne, rano wyjście w góry z bezpłatnym przewodnikiem lub naszym hostem :)
w piątek w nocy powrót do Kochel:)
Dobra uciekam przebrać się i wędrować na EXTREM :P

2010-08-02T19:56:00.002+02:00

Jestem w Bawarii ;) już;) po 12 godzinach podróży z Forst do Kochel am See choc wydaje mi się, że preferuję język angielski od niemieckiego !! Tak, mam zmienne poglądy :)

Falstart

2010-07-31T23:52:00.002+02:00

Tak, tak, zamiast autostopowej wyprawy na saksy, jedziemy jutro do Bawarii pociągiem (na korzystnym bilecie: Wochenendeticket)
Miałam złe przeczucia, totalnie nie chciałam już wyjeżdżać!
Wyjazd: 8:14, przyjazd: 20:35 :))
Znów wizja głodu: sporo żarcia, namiot, śpiwory (do eksploracji Alp) i dwa plecaki.
Moja ulubiona kapela ze Wsi Warszawa (polecam pozostałe) ;)

2010-07-30T01:41:00.000+02:00

Pakowanie =]

Reisefieber part.1 =]

2010-07-29T22:50:00.007+02:00

Huhu, Po pełnym wrażeń tygodniu, dopada mnie melancholia przed-wyjazdowa. Kompletnie nie chcę wyjeżdżać z domu i opuszczać rodziny (jak zwykle)! Nienawidzę pożegnań!!! Jestem taka smutna!! Niestety jak mus to mus... Szwaby (Niemcy) czekają a dokładnie familia Suttner (w miejscowości Kochel am See będę stacjonować do końca września;)
Jeśli ktoś ciekawy; ogłoszenie (hotel) znalazłam sama. W czasie egzaminów (na politechnice) dramatycznie wysłałam ok.20-30 CV i listów motywacyjnych do Austrii i Niemiec. Familia Suttner odpisała po 6h, najszybciej, pozytywnie:) O dokładne informacje dotyczące legalnej pracy, najlepiej dowiadywać się w ambasadzie.
Zrobię wszystko, żebym Alp miała dosyć. Po pierwsze, muszę kupić mapę tras turystycznych, zrezygnuję z via-ferrat (niestety oszczędności, czyli kupno kasku, lonży z absorberem). Prawdopodobnie będę mieć dostęp do internetu. Jesteśmy uzbrojeni w komputer i WiFi w telefonie. Trzeba dowiedzieć się jakie jest hasło do WiFi w hotelu lub w McDonalds w Garmisch Partenkirchen.
Jutro będę musiała się spakować (okropne) i zrobić zakupy. W sobotę około 5 rano, tato podwiezie nas do Legnicy, żeby szybciej złapać jakieś auto w kierunku Drezno-Monachium.
Mam nadzieję wszyscy podróżnicy (także Wujek i Adaś) dotrą do własnych celów.

mokry but i kwas chlebowy

2010-07-27T12:22:00.003+02:00

Dzięki CouchSurfingowi można poczuć się jak w podróży, nie wyjeżdżając nawet z domu. Splot wielu przypadków, rzucił pewną samotną autostopowiczkę ze Słowenii do mojego miasta. Miałam wielką przyjemność spontanicznie oprowadzać ją po Zielonej Górze. Zaczęło się niewinnie od ratusza, deptak, palmiarnię, później był szybki skok na sklep spożywczy... po kwas chlebowy i czekoladowe ptasie mleczko. Kompozycja smakowa wydaje się dziwna, ale słodka i to jest najważniejsze. Wspaniały industrialny widok na miasto, przypadki-nie-przypadki autostopowe i dobre piwko w Hauście. Całkowite, niezaplanowane, nieoczekiwane spotkanie z Surferami z mojego miasta, fajna rozmowa, śmiechy-chichy, turkisch delight;=) a kolejnego dnia ulica Wrocławska i Simona odjeżdża w stronę Wrocławia niebieskim autem. Bardzo sympatyczny czas, mimo upalnego dnia. Domagam się więcej CSurferów!!!
Niedziela. Bardzo rodzinnie, taki powrót do korzeni. Przechadzka nad "strumyczek" przerodziła się w wyprawę 3h na wieżę widokową. Na początku miało być bez krzaków, a czułam że z każdego liścia skacze na mnie kleszcz-spadochroniarz. Dzięki takiemu surivivalowi, łatwiej nawiązała się nić zrozumienia amerykańsko-polskiego. To śmieszne, padały wielkie krople deszczu, a my tańczyłyśmy cha-chę, również zdolności lekkoatletyczne były potrzebne w pokonywaniu coraz to większych kałuż. Smak jagód, jabłek, agrestu i żyta, ach i ten przemoczony but:)
Czekam i martwię się. Chcę w Alpy po € :=)

2010-07-13T21:45:00.003+02:00

Sommerjob

2010-07-12T20:11:00.010+02:00

Muszę kupić sobie buty w góry:)
Albo takie: albo takie Te pierwsze podobają mi się bardziej ze względu na ciemny kolor, ale są niskie, te drugie są wyższe tylko są za jasne...
Jutro/pojutrzee jadę kupić na Bielany Wrocławskie albo do Opola.
Mam wielką nadzieję, że przez parę kolejnych miesięcy będę pracować w tym hotelu. Tak długo, aż zbrzydną mi Alpy:)
Początkowo myślałam (w chaosie wysłanych podań:), że trafiłam ten hotel w osadzie Tux w autriackim Tyrolu, ale później wszystko się wyjaśniło:)
Hmm a może zainwestować w kask i lonżę na viaferraty? Wie ktoś gdzie w pobliżu są takie boskie przybytki (tj. ferraty)? hyy?

Największe wrażenie, opis terenu wywarła na mnie relacja Musi być pięknie!
Tu Camping w drodze na Zugspitze.
Przydatny link nt. szczytów w rejonie Garmisch
---------------
Już niedługo:))

taka pionska:)

2010-07-12T00:46:00.001+02:00

Wspaniała audycja pod tytułem Wolunturystyka w radiowej trójce. Warto posłuchać!
---
Chcę już jechać w góry! Mam nadzieję, że po tych wakacjach Alp będę mieć dosyć:)

2010-07-06T13:10:00.002+02:00

Czy ktoś ma pomysł na mobilizację? hę?
-----------------------------------------
Mój komputer ma dosyć, ja też.

Kto jedzie??

2010-06-26T18:01:00.003+02:00

Szuka kompana/kompanki na wolontariat w Habitat for Humanity na Węgrzech od 12 lipca do ok. 1 sierpień. Więcej na tu albo do Macedonii więcej tu
Chce ktoś jechać? Dojazd stopem.

No tak wysłałam, teraz czeka na odpowiedzi. Bardzo bardzo chciałabym tam wyruszyć. Na pewno taka praca nauczyłaby mnie (nienauczonego na uczelni) pracy w grupie roboczej (takiej realnej, bo projekciki to się wspólnie robiło...)

W tańcu możesz sobie pozwolić na luksus bycia sobą.

2010-06-17T22:07:00.003+02:00

Wczoraj zakończyłam naukę tańców latynoamerykańskich i nie tylko! Po trzech miesiącach, 1,5h dwa razy tygodniowo zajęciach, mogę uznać, że poznałam podstawy: samby, rumby, mambo, cha-cha, jive, foxtrota, walca a także układu tanecznego (oczywiście wymyślonego przez nasza instruktorkę:) do uznanej jako przebój tego lata piosenki (Shakiry?!:D )
Wiadomo uwielbiałam wcześniej "potańczyć", ale "gibanie się" nie może równać się z energetyczną sambą czy rozskakanym jivem!
Przy każdej usłyszanej piosence zgaduję pod jaki taniec można utwór zakwalifikować. Najśmieszniej jeśli usłyszę np. Shakirę (muza z układem) w sklepie, wtedy walczę z sobą, by nie zaprezentować tym smutnym ludziom mieszanki: salsy, pasadoble, cha-ch, tanga w jednym. Znany jest nijaki przypadek prezentacji układu na korytarzu francuskiego hostelu podczas wycieczki do Paryża.
Jednym słowem wszyscy, którzy zasmakowali w tańcu, nie łatwo będą mogli o nim zapomnieć.
Teraz tylko zostaje jeden problem. Problem lokalu, gdzie puszczają odpowiednią do tych tańców muzykę. Jeśli ktokolwiek, cokolwiek wie...
Ale jak pisze Coehlo: "O tańcu nie da się pisać [...] taniec trzeba tańczyć."

Ot co

2010-06-12T14:51:00.002+02:00

Zbyt gorąco, za gorąco. To tu to tam, w pociągu, autobusie, tramwaju, pokoju, sali wykładowej. Zbyt gorąco, za gorąco.
Tyle jeszcze spraw do załatwienia. Najważniejsze to mieć wizję;]
Wizjii nie brakuje, jak zwykle, nieraz gorzej z ich realizacją, ale pracuję nad tym. Ewentualnie wszystko zostaje na ostatnią chwilę. Trochę to wkurza,dużo pośpiechu, stresu, nieprzespanuch nocy, ale jest dynamika. Wykluwa się z wielkiego chaosu coś pozytywnego.
Oby.

za gorąco, zbyt gorąco

2010-05-14T22:31:00.004+02:00

Co się odwlecze to nie uciecze, mówi stare przysłowie. Niestety z wczorajszego wieczoru, bardzo sympatycznie spędzonego nawiasem mówiąc, wyszedł wniosek smutny acz rzeczywisty: nic bez pieniądze człowieku nie zdziałasz.
Pieniądz nawet ten najmniejszy potrzebny jest do zrealizowania choćby najmniejszej przygody. Są hojracy na tym świecie, którzy obalają to zdanie, ale T-shirta ubierają, zaskórniaki w kieszeni noszą...
Uff.. przechodząc do smutnego sedna, muszę skwitować, że państwo Hefezego nie będzie dane mi ujrzeć w tym roku. Obawiam się, że stanie się coś naprawdę złego, coś co nie pozwoli już pojechać do tego pięknego kraju i zgłębić jego kulturę "na żywo". Boję się o ich pokój (jeśli można nazwać ten stan pokojem).
Więc stary mędrzec z bielutkimi włosami będzie czekał na zielonogórskie zdobycie (oh by nikt nie pomyślał, piszę do Demawendzie) i wiele innych miejsc.
Po prostu trzeba zebrać kaskę bardzo solidnie (min. 2tys) i w niedalekiej przyszłości (przy większej wiedzy) pojechać do Persji a przy okazji do Syrii, Libanu i może Afganistanu? :)
Z literatury o tematyce Afganistan/ Iran:
Tysiąc wspaniałych słońc (w Biedronce teraz za 12,99 z podręcznym wydaniu!!!)
Prochy świętych, Radek Sikorski;
Miłość ma na imię Sufi, Kaweh Pur Rahnama
poza:
nieśmiertelny Edi Pyrek, Celem jest...

Jutro na część arabską do muzeum etnograficznego (20-24)

o nowy szaleństwie

2010-04-30T00:08:00.002+02:00

Po prawie miesięcznym pobycie w domu zaczynam się "wiercić". Po raz kolejny branża drogowa pokazała jak jest bardzo skorumpowana. Nie liczy się człowiek i jego umiejętności lecz właśnie znajomości. To jest smutne. Nagle jednak rykoszetem wpada nowa wiadomość. Dość dobra. To prespektywa, która umożliwia ominąć o wyżej wymienioną "korupcję", niestety za granicą. Jak zwykle stwierdzę: "Zobaczymy". To daje mi kopa, taką energię do życia.
Czeka mnie walka z 50m2: zerwanie starego tynku, położenie nowego, szlifowanie, malowanie. Muszę zrobić to wszystko w ciągu 7 dni.
Dziś boli mnie ręka (po 10m2) zrywania tapety.

Cząstki ludzkości przetrwały

2010-04-25T23:12:00.003+02:00

Mimo dnia, który zaczął się już o godzinie szóstej, mimo dni pełnego zajęć na uczelni, mimo stu procentowego zmęczenia, ucisku w skroniach, moge powiedzieć, że przeżyłam go najlepiej jak mogłam!
Dziękuję w duchu za piękne cząstki ludzkości na Ziemi.
Z wspaniałego grilla (jednorazowego) nad Odrą oraz za wpatrywanie się w niebo i pogonią za samolotami.
Dziękuję:)

ha ! taka nuta!

Ukrywa się;]

2010-04-24T00:56:00.000+02:00

Demawend, Kabek czy Elbrus? Oto jest pytanie

2010-04-20T13:00:00.003+02:00

Islandzki wulkan paraliżuje europejskie lotniska, jak ostatnio napisała jedna osoba, ja wybieram inne środki lokomocji. Jak dobrze, że Europa nie jest oblana ze wszystkich strona oceanami. Przynajmniej zawsze można sie z niej wydostać lądem:)
Mój mózg paraliżuje marzenie o Azji. Dokładnie kraje: Iran i Gruzja.
Jestem możliwość zamieszkania tam 1-2,5 miesiąca. Rekrutację z Aesic prezeszłam pozytywnie w maju czeka mnie egzamin na poziomie FCE z angola (!!! brr fuu brr). Jeśli mogłabym pojechać, doczołgałabym się do tych krajów.
Nareszcie mogłabym połączyć zwiedzanie kraju z konkretną misją. Podróżowanie dla samego poznawania zabytków, nawet kultury dla mnie nie jest jeszcze pełna eksploracją kraju. Jeśli chce się poznać ludzi, trzeba z nimi pracować coś tworzyć. Tym bardziej gdyby było to irańskie przedszkole czy gruziński dom kultury albo akcja Habitat for Humanity!
Oczywiście oprócz pracy, instynkt wariata ciągnie mnie w góry. To nie byle jakie! Wczoraj przy kolacji, oglądałam atlas geograficzny. Moje zainteresowanie wzbudziły dwa punkty: góra Demawand 5602mnpm- 100km od Teheranu i Kaukaz w Gruzji (w tym Elbrus: 5642mnpm) O pierwszej górze znalazłam informacje: łatwa technicznie, trudna fizycznie ze względu na wysokość (w relacji Polskiego Klubu Alpejskiego członka wyprawy musieli znosić na... kijkach).
Na pewno wysokość daje w kość organizmowi. Sunąc w kierunku marokańskiego szczytu Toubkal (4162mnpm) widziałam gwiazdki pod nogami, ucisk w okolicach uszu, oddech parowozu (dwa szybkie kroki- postój lub równomierny oddech i tempo żółwia). Podsumowując myślałam, że będzie gorzej. Nic mnie nie zaskoczyło, poza tym że na szlaku miałam międzynarodowych opiekunów (wszyscy myśleli że mam 15 lat, wspominali jedna dziewczynę z Polski, która kiedyś wbiegła na szczyt) a później jak wszystcy zeszli, cały szczyt miałam tylko dla siebie!
Bardzo ciepło, również ze względu na temperaturę, wspominam podejście do schroniska, na szczyt, hiszpańskie wino z biedronkowymi piernikami, argentyńskiego górołaza, ludzi ze szczytu w Imchlil. Kiedy jest mi naprawdę źle zamykam oczy i... już się uśmiecham!
Tak pomyślałam, że chyba nie ma nic bardziej nudnego jak wchodzenie na szczyt samemu! Z łezką w oku wspominam białodunajckie akcje górskie w Tatrach. Już wyobrażam sobie ha! polsko-irańską ekipę na Demawandzie lub gruzińsko-polską na Kazbeku:D

Inszallah!

łódka co krąży

2010-04-16T18:00:00.002+02:00

Moja łódka zawinęła do portu. Porządkuję sprawy, rzeczy, zdrowie, wszystko wskazuje na to, że jest to czas przed zmianami, ma nadzieję:)
Zdjęcia mojego nowego, holenderskiego przyjaciela wkrótce.

2010-04-04T22:48:00.001+02:00

"...Nie opowiadaj ludziom o górach, bo obudzą się więźniami w swoich betonowych domach... Ci zaś nieliczni, którzy odważą się wyruszyć na górską wspinaczkę, skazani są na Drogę, która nie zna kresu, bo gdzie kończą się marzenia...? I nikt, i nigdy nie odbierze im radości wędrowania, gdzie wobec potęgi gór prościej odkrywa się siebie i to, że większość granic i lęków to tylko ułomność naszego umysłu, poza którą zaczyna się wolność. Ale nie mów o tym ludziom... wolność jest dla nielicznych..."

intretraffic 2010

2010-03-23T15:43:00.002+01:00

Pozdrawiam z Amsterdamu, a dok

øadnie (bo najwazniejsze) z targow intertraffic, z zakresu inzynierii ruchu, drogownictwa. Sa najwieksze targi w tej branzy w Europie. Nieustannie siedzimy na seminariach lub krazymy po boksach wystawowych. Dzis pierwszy dzien. Jutro kolejny, wyjezdzamy w piatek, wiec mam duzo czasu

Intertraffic i co wcześniej?

2010-03-16T13:32:00.003+01:00

Za tydzień prawdopodobnie pojadę na Intertraffic są to międzynarodowe targi Inżynierów Ruchów :D w Amsterdamie. Oj będzie się działo, ale teraz... trzeba sie do nich przygotować! :D

Właśnie przypominam sobie znajomość z panem HTMLem, by następnie wypić kawę z CSS i XHTMLem. Wczoraj zaczęłam malować pierwszy, prawdziwy obraz. Próbuję malować "mój" zajebisty most"25 Kwietnia" w Lizbonie, olejami właśnie. Podobno tło wyszło nieźle :D Jestem proud.
Ostatnio, piję zbyt dużo kawy. Emi (gratulacje!!!), tak to jest jak człowiek posiada w zasięgu ręki włoski ekspres :) Yerba, yerby mi potrzeba :)
Uff znów pruszy śnieg za oknem... chcę wiosny... chcę choćby 15 stopni na plusie!

Polecam radio Chilli Zet:)

Praga cz.II

2010-03-05T15:37:00.002+01:00

Praga, czyli jak zwiedzić najmniejszym kosztem stolice południowych sąsiadów.
Muzeum Narodowe: wejście bezpłatne każda pierwsza środa miesiąca od 15-18 (polecam)
Muzeum Sztuki użytkowej: wejście bezpłatne od 16-18 (suknie ślubne z różnych epok, zegary, plakaty, szkło, ceramika)
Złota Uliczka od godz. 16 wejście za free
Widok na cmentarz żydowski: znaleźć drzwiczki z okienkiem :)
bilety 18 koron na 30 minut dla dorosłych.

Pierwszy samotny stop, czyli powrót z Pragi do ojczyzny

2010-03-05T15:29:00.002+01:00

Aktualnie znajduję się we Wrocławiu, ale pobyt tu to kwestia tylko paru dni.
Wczoraj wróciłam z Pragi. Wzięłam autobus z Pragi do Nahodu (104 korony, na legitymację AIESC), później żeby nie czekać na autobusy: Nachod-Kudowa, Kudowa-Wrocław (i płacić biletu normalnego- zgubiona legitymacja), podeszłam na granicę polsko-czeską i... zaczęłam łapać stopa. Pierwszy samotny stop, wielki stres, wielka niewiadoma. Szczerze, to te 5 minut dłużyło mi się w nieskończoność. Zatrzymał się tir do Kłodzka z Kłodzka do Wrocławia dojechałam z Litwinem, który jechał do Wilna. Ot, to cała historia dnia wczorajszego.
Stwierdziłam, że niestety ale samotne łapanie stopa a w grupie, diametralnie się różni. Oczywiście, szybciej jakikolwiek kierowca się zatrzyma, ale dla mnie śmiertelnie nudne jest całe czekanie! Tak więc, nie będę łapać samotnie stopa, chyba że nie będzie innej możliwości transportu.

Lot za 1E, czyli jak autostopem zdążyć na samolot.

2010-03-02T20:39:00.015+01:00

Aktualnie piszę z miasta Franza Kafki, czyli pięknej Pragi, dlatego moja relacja może być lekko chaotyczna. ZACZNIJMY OD POCZĄTKU:)
Listopad: zakup biletów za 2E (dla zainteresowanych: Ryanair, na bagażu podręcznym z wszystkimi opłatami) w dwie strony na trasie Karlsruhe-Baden a Porto. Niestety innych połączeń nie mogę znaleźć w interesujących mnie dniach, więc kupuję właśnie te bilety. Jednym słowem: biorę to co dają. Podkreślam, że jedyną zaplanowaną sprawą jest tylko dla nas kierunek naszej podróży.
3 tygodnie przed podróżą - ustalamy mniej więcej jakie miasta chcemy zwiedzić.
3 dni przed wyjazdem- lepię z masy solnej prezenty dla naszych hostów i kierowców,
1 dzień przed wyjazdem - malujemy nasze "solinki"
Przed wyjazdem załatwiam jeszcze masę innych spraw na uczelni, czekam pod dziekanatem 8h, dwa razy pod rząd, pakuję się (ponieważ wyprowadzam się z Wrocławia a tym samym z pokoju). Ostatecznie dopada mnie przeziębienie, więc postanawiam w ciągu dwóch ostatnich dni przed wyjazdem wyleczyć chorobę.
7h przed odjazdem zaczynam się pakować na sam wyjazd (ok. 22:00), pakuję się także w kartony (wyprowadzka).
W wielkim chaosie, po 3h snu czekam na Emi na przystanku plac Hallera we Wrocławiu.
Ok. 7 rozpoczynamy łapać stopa na Bielanach Wrocławskich.

Tak się pięknie złożyło, że już po paru sekundach zatrzymuje się auto. Jedziemy najpierw w kierunku Zgorzelca, następnie z autostrady ła[iemy dłuuugiego stopa do samej Norynbergi. Gość jedzie z Nowego Sącza do Monachium, wraca ze studiów do domu. Z Norynbergii znajdujemy pana tirowca, dzięki któremu wysiadamy na zjeździe na lotnisko. Idziemy poboczem wzdłuż drogi. Zapada lekki zmrok, nagle jakieś auto zatrzymuje się na poboczu. Dość sceptycznie obchodzimy je. Jednak gość w środku proponuje zawieźć nas na samo lotnisko. Okazuje się, ze w młodości jeździł na stopa. Tak, wiec wysiadamy pod drzwiamy naszego lotniska.
Jednak to nie koniec przygód w tym dniu. Opróżniam swój plecak z gołąbków w słoiku. Ok. 21 wracamy na lotnisko, żeby tam oddać się w objęcia Morfeusza. Okazuje się, że o 23 lotnisko jest zamykane. Na szczęście wcześniej zrobiłyśmy sobie mała wycieczkę po terenach lotniska.

W pobliżu jest komisariat policji. Cóż, mają zrobić dwie autostopowiczki? jedyna rozsądna możliwośc spędzenia nocy to... ławka na komisariacie policji. Chyba bezpieczniej nie można było spędzić tej nocy. O 4 wracamy na lotnisko. Ok. 9 przechodzimy odprawę, ale w samolocie czekamy jeszcze godzinę, bo... jest strajk linii lotniczych we Francji, nareszcie lecimy z rowrzeszczaną banda niemieckich nastolatków fanów piłki nożnej do Portugalii!
Wreszcie!
W Porto zmieniamy ciągle plany. Ostatecznie jedziemy nad ocean (jak pięknie to brzmi!) tam jemy "obiad". Sama plaża jest dość brudna, piaszczysta z wielkimi głazami wzdłuż falochronów. Podobno jest sztorm.

Ocean wygląda imponująco!!! Wracamy na stację metra Caroline Michaelis, skąd odbiera nas Sara. Nadchodzi burza (tak, pierwsza moja burza tej wiosny! :) ) i pada ulewny deszcz. Postanawiamy nie wychodzić na miasto, ale zostać z Sarą i wspólnie zjeść obiad (Portugalczycy, obiady jedzą wieczorem ok. 20). Poznajemy jej współlokatorkę. Padam dość mocno zmęczona:) ale niesamowicie zadowolona!
Rano nie słyszymy budzika, zaś budzą nas odgłosy szalonych robotników, którzy jak mniemam skuwają płytki. Zostawiam ciepłe ciuchy, jedzenie i ewakuujemy się z Sarą. Ona jedzie na uczelnię, gdzie studiuje farmację, my ustawiamy się na wylotówce w stronę Porto. Czekamy tam jakieś 1,5h. Krew nas zalewa. Stosunkowo dobre miejsce, jednak nikt nie chce się zatrzymać! Dopiero jak ustalamy limit czasowy stania w tym miejscu, najpierw zatrzymuje się jedne auto, potem drugie auto... Ostatecznie podwozimy sie na stację benzynową. Stamtąd małżeństwo podwozi nas na kolejną stację benzynową. Okazują się niesamowicie mili, ponieważ biorą e-maila, podają swój numer telefonu: Jeśli będziecie potrzebować pomocy, wyjazdu z Lizbonu, dajcie nam znać". Kiedy wyjeżdżamy z Portugalii już wysyłają smsy dot. naszej wycieczki itd. Później jedziemy jeszcze z ekonomistą. Ostatni stop w kierunku Lizbony był najbardziej zaskakujący. Na parkingu odnajdujemy tirowca który jedzie przed Lizbonę z naczepą aut. Okazuje się, że wyrusza dopiero za 30 minut, więc my idziemy do restauracji kupic pyszne portugalskie ekspresso. W restauracji siedzimy i rozmawiamy, nagle chłopak, który siedzi obok naszego stolika. Pyta się, czy jesteśmy z Polski, bo tam spędził jeden rok na wymianie studenckiej. Ostatecznie musimy odmówić panu tirowcowi i jedziemy z ów chłopakiem do Lizbony. Jak wszystkie zdarzenia w tym dniu, łapiemy przypadkowo autobus prosto w stronę dzielnicy naszego hosta. Wygląda to tak: wysiadamy z auta, idziemy na najbliższy przystanek, szukamy na mapie (na przystanku) dzielnicy Antonio - Belem, okazuje się że właśnie z tego przystanku odjeżdża bezpośredni autobus w tamtym kierunku, nagle mówię: Emi spójrz, autobus 727 nadjeżdza!
Antonio wyszukuje nas w tłumie turystów pod najbardziej znaną cukiernią w historycznej dzielnicy Belem.

Kosztuję słynnego ciasteczka z masa budyniową w środku i pyszne ekspresso.
Razem Antonio i jego kumplem Andrew wozimy się po całej Lizbonie. Pierwszy pitstop to Torre de Belem (wieża, podobno najwspanialsza budowla militarna w Portugalii, jest to miejsce skąd wyruszano , by odkrywać szlaki handlowe. To architektura manuelińska, ozdabiają ją blanki w kształcie tarcz, motywy liny rzeźbionej w kamieniu. Co ciekawe, wieża była kiedyś bardziej wysunięta, ale w XIX wieku osuszono północny brzeg co spowodowało zwężenie rzeki)
Później podchodzimy pod Pomnik Odkryć Geograficznych i na plac z na którym ułożona jest mozaika kompasu.
Później podjeżdżamy pod fantastyczny most: 25 Kwietnia (na cześć rewolucji 25 kwietnia 1974 roku która przyniosła Portugalii demokrację). Jest to most wiszący o długości 2km. Stalowa konstrukcja naśladuje most Golden Gate w San Francisco. Podobno został zaprojektowany przez tego samego architekta. Na moście powstawały duże korki, dlatego wybudowano 12-kilometrowy most Vasco da Gamy, łączy on rejon Montijo z Sacavem, na północ od terenów Expo`98.

Ogłaszam oficjalnie że za max. miesiąc postaram się przygotować stronę dotycząca mostów i dróg Europy :D

Tego wieczora objeżdżamy też dzielnicę Baixa: Praca dos restauradores, Dworzec Rossio, Praca da Figueira, Elevador de Santa Justa (wieża wybudowa przez ucznia architekta Wieży Eiffa - Roula Mesneria du Ponsarda, wieża jest żelazna, ozdobiona delikatnymi i bogatymi ornamentami, na szczycie wieży znajduje się restauracja). Na koniec dnia szalejemy samochodem na parkingu koło uniwersytetu :D
Kolejnego dnia idę odwiedzić muzeum archeologiczne (wejście dla studentów za free), którym znajdują się łupy portugalskich kolonizatorów m.in dwie mumie ludzkie i dwie zwierzęce z Egiptu, a także złota biżuteria z epoki żelaza. Później wpadam z Antonio do kościoła św. Hieronima. Ciekawą różnica pomiędzy architekturą sakralną portugalską z polską jest wystrój kościoła. Sklepienie i kolumny są ozdobione egzotycznymi zwierzętami, instrumentami nawigacyjnymi, motywami roślinnymi w kamieniu. W kościele swój grób ma Vasco da Gama.
Kolejna dzielnica to Bairro Alto i Estrela. Wchodzimy tam do ruin kościoła Karmelitów, kiedyś największego w Lizbonie. Jednak po 1755 roku, w którym miało miejsce największe trzęsienie ziemi, uległ zniszczeniu. W częście prezbiterium jest muzeum archeologiczne z mumiami: chłopca i dziewczynki (i wiele innych eksponatów)... :D Po drodze mijamy jeszcze pub Hard Rock - najbardziej popularny i eksluzymny (?) w pub w mieście, podwozimy się starym żółtym tramwajem, oglądamy ładną panoramę.

Andrew i Antonio wracają do domy, a my gubimy się w uliczkach Lizbony. W końcu docieramy do białego budynku, który okazuje się ( dziś się okazuje) Parlamentem Portugalii (klasycystyczny biały budynek), po drodze odwiedzam jeszcze uniwersytet ekonomiczny (darmowy internet). Generalnie jest to czas spokojnego włóczenia się po uliczkach, odwiedzaniem sklepów. Zauważam wiele sklepów z uszczelkami, wężami sanitarnymi. Czyżby mieszkańcy mieli wieczny problem z sanitarką?
Na szczęście w sklepie z kwiatami, sprzętami gospodarstwa domowego, odnajdują schowaną portugalska porcelanę. Niestety wybór jest dość skromny i decyduję się na mlecznik z sygnaturą SPB Porcelan Portugal :D Jestem masakrycznie szczęśliwa z zakupu!!! Oprócz typowego turystycznego zwiedzania, koniecznie musimy spróbować portugalskiego ekspresso w typowej portugalskiej kawiarni.

Wracamy do Baixy (port. dolna dzielnica) i stamtąd idziemy w kierunku dzielnicy Afama (w zasadzie nie wiemy, że tam idziemy, wydaje nam się że idziemy w tamtą stronę :D ) Może troche o tej dzielnicy: Alfama to wąskie, ciasne zaułki, strome uliczki. Wieczorem ( a właśnie wtedy tam zawędrowałyśmy) mieszkańcy pojawiają się w drzwiach, dzieciaki biegają po ulicach. Wg. przewodnika - żyje tu wielu Afrykańczyków, mieszkańców z Mozambiku, Wysp Zielonego Przylądka. Klimat jest bardzo specyficzny. Ciasne uliczki osobiście porównałabym do uliczek dzielnicy Mellah w Fezie, tylko z jedną istotna różnicą: jest tam ciut czyściej zaś budynki są bardziej kolorowo zdobione. Robi się coraz ciemniej, wiec podchodzimy ku górze dzielnicy na tarasy Miradouro de Santa Luzia, z których roztacza się wspaniały widok na zatokę i dachy lizbońskich kamienic.
W drodze powrotnej wchodzimy do sklepu z suvenirami :D kupuję kolejną "skorupę" tym razem to kubek z żółtym lizbońskim tramwajem :D
Z Antonia i jego ziomami spotykamy się na jednym z placów, odwiedziny sklepu Pingo Doce (Słodka Kropla) i kierujemy się do mieszkania. Wieczorek to: pasta z czosnkiem i oliwkami, film oraz sprawa najważniejsza: odnalezienie strategicznego miejsca wyjazdowego.

Rano wyjeżdżamy na stację przy autostradzie (i lotnisku) czekanie na okazję idzie jak krew z nosa. W końcu ktoś postanawia nas zabrać chociaż na kolejna stację bezynową. Okazuje się to totalna katastrofą. Wszystkie auta, które wyjeżdżają z niej, zawracają do Lizbony. Po 20 minutach nieskutecznego łapania, postanawiamy wrócić na pieszo na początkową stację benzynową. Wracamy około kwadransu. Znów dajemy limit czasowy: jeśli w pół godziny nikt się nie znajdzie, idziemy na autobus (tańszy od pociągu). Po kwadransie znajduje sie kierowca, który może nas zawieść do Porto.

Teraz o autostopie w Portugalii
Moja teoria na temat mieszkańcy sa bardzo nieśmiali, dlatego rzadkością jest, aby ktokolwiek zatrzymał sie z własnej nieprzymuszonej woli. Dlatego (niestety) żeby jeździć stopem po Portugalii, trzeba pytać się kierowców. Kłóci się to z moja filozofią łapania stopa, ale cóż... :(

Ostatni kierowca, postanowił podwieźć nas także do Fatimy, żebyśmy zwiedzili sanktuarium maryjne. W 1917 roku trójka chłopskich dzieci z Fatimy ukazuje się Matka Boska.
W Porto ponownie spotykamy się z Sarą, chwilę odpoczywamy i idziemy na nocne zwiedzanie miasta.

Odwiedzamy takie miejsca jak: obejście katedry Se, kościoła Santa Clara, Mury Fendynanda, Dworzec Sao Bento ( z pięknymi azulejos przedstawiające środki transportu i sceny batalistyczne, budynek powstał na miejscu dawnego klasztoru) oraz oczywiście most ( więcej na stronie)

Około 23 dojeżdżamy do mieszkania, jemy i wyjeżdżamy ostatnim metrem na lotnisko, ponieważ lot mamy o 5:55 (zamknięcie bramek).
Rano mocno pada deszcz. Obsługa lotniska, oczywiście nie wie co zrobić z pasażerami samolotu. Ostatecznie żaden autobus pod nas nie podjeżdża, więc wszystcy muszę biec do samolotu w strugach deszczu XD

W Ssamolocie dosiada się dwóch ziomów z Polscy, którzy tez kupili bilety do Portugalii. Oni "zaliczyli" tylko Porto, lecieli bez bagażów, ponieważ zostały one w zamkniętym dworcu kolejowym.

Na lotnisku w Karlsruhe=-Baden, poczatkowo Emi chce wziąść autobus na wylot na autostradę. Upieram się i zaczynamy łapać tuż za parkingiem lotniska. Na szczęście (kiedy już mamy iść dalej) zawraca i zatrzymuje się auto z niemieckim starszym małżeństwem, którzy wracali właśnie z Wiednia. Opowiadam o naszej wycieczce, okazuje się, że ich syn podróżował po Indiach, korzystając z gościnności ludzi z Couch Surfingu:)
Kolejny stop to małżeństwo z Holandii i już jesteśmy w Bazylei.
Nasza hostka Johanna odbiera nas na dworcu kolejowym. W domku jemy obiadek i wychodzimy do miasta. Wstępnie zwiedzamy miasta i słynna katedra (kościół ewangelicko-reformowany) Munster.
tego dnia czuję się okropnie zmęczona, wiec zostaję w mieszkanku, zaś Emi z Johanną ida jeszcze na spotkanie Couch Surfingowe. Wreszcie wreszcie mogę porządnie się wyspać. Po 12 godzinach snu kolejnego dnia, czuje się wyśmienicie!

W ten dzień idę do muzeum transportu i komunikacji (4 franki). Moim zdaniem dobre muzeum, które duży nacisk kładzie przede wszystkim na szwajcarski transport rzeczny i morski (o dziwo!), dodatkowo transport samochodowy i logistykę. Polecam.
Po paru godzinach, ide w kierunku Munsteru, gdzie mam się z Emi spotkać. Ostatecznie spotykamy się przy ratuszu. Odwiedzam jeszcze kościół św. Elżbiety z Turyngii, kręcę się po ulicach, fotografując każde napotkane skrzyżowanie:) Wchodzę do uniwersytetu muzycznego, koło muzeum miasta etc. Wracam do Munsteru, skąd razem udajemy się pod muzeum komiksu i dalej na miejsce spotkania z Johanną. Wspólnie z jej znajomym idziemy na kawę (w tym Grosse Schalle).

Wieczorem robimy wspólne zdjęcia w nietypowej formie (!!!!) :D opowiadamy o autostopie, zarażamy Johanne tym środkiem lokomocji, żegnamy się i idziemy spać.

Kolejny dzień to wyjazd z Bazylei około 9:00. Kupuję Haribo w Lidlu za 0,89 euro, wychodzimy na granice niemiecko-francuską. Oczywiście jak to na granicy bywa, pierwszy samochód przejeżdżający obok nas, zatrzymuje się. Francuz, ekonomista, jedzie z Grenoble do Karlsruhe. Kolejny stop to dwóch gości z Ostrowsca Świętokrzyskiego z rozwalonym autem na lawecie (Norynberga). Kolejny stop to tirowcy, przewożący butelki. Ok. 19, łapiemy do z okolic Pilzna do Pragi z handlowcem.
Nasza podróż kończy się w barze chińskim ;] na mym talezu lezy smażony sy i frytki, obok czarny Kozel na zapitkę :]
Aktualnie eksploruję Pragę, dzięki wielkiej pomocy Emi i jej współlokatorki :) Dzięki dziewczyny.

Dziś na zadarmo dowiedziłyśmy muzeum sztuki współczesnej i Małą Stranę, jutro pałac i lumpeks :D
-----
Pozostałe zdjęcia w Galerii!

2010-02-22T05:54:00.001+01:00

wiec wstałam o 5:15, o 6:11 mam 2 z pl. grunwaldzkiego na przystanek Hallera, tam spotykam sie z Emi, jedziemy do Auchan na Bielany i jedziemy na lotnisko Karlsruhe!! Dzię jeszcze będziemy!!!
Trzymajcie kciuki!!

2010-02-21T03:43:00.000+01:00

Reisefieber... ;/
dziś pakowanie i czekanie

plany

2010-02-18T15:33:00.003+01:00

Za 4 dni będę w Porto, o ile zdążymy na samolot w Karlsruhe. Generelanie plan jest taki, żeby z Wrocławia dojechać do Karlsruhe na samolot. Dystans ok. 800 km, stopem. Zaczynamy w poniedziałek ok. 6 rano. Próbuje załatwić również transport nas z firm spedycyjnych. Jest szansa:) Noclegi w Portugalii mamy juz załatwione (Porto, Lizbona, Sintra) w drodze powrotej z Karlsruhe jedziemy do Strasbourga następnie do Pragi, gdzie mieszka moja koleżanka. Do Polski wrócę 5 marca z Pragi.

Trasa Wrocław- Karsruhe

Wyświetl większą mapę

2010-02-13T02:50:00.001+01:00

"Żadna podróż autostopem nie jest kompletna bez bycia zmuszonym do stania przez całą noc gdzieś na postoju ciężarówek, czekając na przebudzenie kierowcy albo czekając po prostu na świt, oczy pieką, nos swędzi od papierosów, kurczysz ramiona i kładziesz swoją głowę na stolik z formiki.”
Tim Brookes (ur. 1953)

2010-02-08T20:23:00.002+01:00

Promień słońca przekazuję tym którzy to czytają, bo sama go dostałam "przypadkowo"

"uważam że niebo to inni. Często szukając spełnienia w swoim życiu marzymy i wydaje nam się, że jest ono gdzieś poza nami. Możemy osiągać to niebo również tutaj na ziemi, poprzez służenie ludziom, bo niebo znajduje się właśnie w innych (...) a pomiędzy niebiem i piekłem jest bezsilność... jednak na bezsilność jest sposób- służenie drugiemu człowiekowi(...) Kiedy patrzę na swoje życie, myślę sobie, że nie chciałabym pozbyć się tej niepełnosprawności, bo ona jest integralną częścią mnie. To gdzie teraz jestem i co robię, jest możliwe między innymi przez moją niepełnosprawność i to, co przeżyłam " Janina Ochojska.

Dziękuję Ci Gosiu!